Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Een faselied

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Ze appte spontaan: ‘Hier is een nummer voor jou...’ De collega reageerde op iets dat ik had geschreven over de terugkeer van het licht, met een linkje naar ‘The light is coming’, een liedje van Ariana Grande, met in de hoofdrol Nicki Minaj.

De naam Grande deed een belletje rinkelen, misschien had ik zelfs wel eens een liedje van haar gehoord, maar leven en werk van Minaj waren tot dat appje volledig langs mij heen gegaan.

Wat niks zegt. Het gebeurt heel vaak. Er zijn meer mensen en hun werk die ik niet ken dan wel. Mijn aandachtsgebied omvat slecht een klein spectrum van de schone kunsten.

De neiging om het nummer, naar beproefd Veenkoloniaal gebruik, direct af te doen met ‘ik wil er dood nog niet naar luisteren’ leek me niet respectvol naar de collega. Misschien vond zij het wel heel goed.

Het was echter allesbehalve eenvoudig om iets zinnigs over liedje en bijbehorende videoclip te zeggen. Minaj zong/rapte en Grande liep en danste in het routduuster door een bos, veel met de rug naar de camera en ze lag achterover op een steen.

De symboliek of boodschap ontging me omdat het moeilijk was om naar de tekst te luisteren. Van Minaj werd ik wat bang. Grande heeft een vriendelijker uitstraling, maar behalve dat heb ik eigenlijk geen idee wat ik over haar zou moeten zeggen.

De collega snapte mijn twijfel en ze noemde het een ‘faselied’: ,,Ik vond het liedje eerst heel stom, toen wat leuker, toen best goed en nu denk ik: ik weet het niet meer.’’

menu