Portret Herman Sandman Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Gaat prima

Portret Herman Sandman Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong Marcel Jurian de Jong

Het is nogal een gewurg om de pleister er goed op te krijgen. Maar het moet, want het topje van de linkermiddelvinger bloedt en dat is onhandig bij het tikken. Oorzaak: gesneden bij het maken van de lunchsalade. Voor mezelf dan, zoons blijven zweren bij gebakken eitjes. Bij de laatste schil van het rode uitje heb ik het kartelmesje iets te ver naar links.

Hardop ‘Au’ zeggen is lastig. Mijn lippen zijn droog, hier en daar een beetje gescheurd en volgens mij hang ik al een week of wat tegen een koortslip aan. Wangen en kaken voelen ook verkrampt, want ik zit veel met de hand om mijn mond en een groot deel van de tijd zelfs met het hoofd in de handen.

De pijn in de linkerenkel wordt minder, maar de rechter begint ook. Hardlopen in het bos is mooi, maar er zitten gaten en geulen in het looppad, er ligt een boom in de weg en een misstap is snel gemaakt. Ze zijn beide verzwikt. Denk ik. Mijn scheenbenen voelen aan de onderkant aan alsof de voeten ontbreken.

Er zitten brandplekjes op de binnenkant van mijn rechteronderarm. Ik zet een pan met Croma op en denk: ik tik even wat, tot er een rare geur uit de keuken komt. De boter is nog net niet verbrand, maar de riblappen moeten er snel in en dat gaat zo snel dat het vet opspat, onder meer op mijn arm.

O ja, ik heb ook een wondje op mijn voorhoofd, net onder de haargrens. Als ik het aanraak doet het zeer. Hoe ik er aan kom geen idee. V erder gaat het prima.

menu