Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Geen Ei Walter

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Jongste zoon opent met twee handen de middelste lade van de bruine kast, tussen woonkamer en keuken. Hij staat er een tijdje voor, kijkend of er iets van zijn gade in ligt.

,,Wat zoek je?’’, vraag ik vanaf de bank in de woonkamer.

,,Ik heb honger.’’

,,We gaan zo eten’’, zeg ik, ,,ik denk dat iedereen honger heeft.’’

Hij blijft er echter voor staan en pakt tot mijn verbazing rijstwafels. ,,Wat doe je?’’, vraag ik verbaasd, ,,ik zeg je net dat ik met eten begin. Is met een half uur klaar of zo.’’

,,Maar ik heb nú honger. Bovendien: het is een rijstwafel.’’

Het is de zoveelste fittie over het thema ‘niet snoepen voor het eten’ en ik zeg voor de zoveelste keer dat ik ‘niet voor Jan Joker’ kook en hij zegt nog een keer: ,,Maar het is gewoon een rijstwafel. Zit niks in. Ik koop het in de pauze altijd bij de Ap en deel het uit.’’

,,Oh’’, zeg ik, ,,dan noemen ze jou zeker ‘Rijstwafel Johnny’.

Zoals wij vroeger overal ‘Johnny’ achter plakten om een eigenschap bij een vriend te duiden: Snötbellen Johnny’, ‘Kontreukel Johnny’ of ‘Johnny Blér’.

,,Nee, eigenlijk niet nee.’’

Waarna jongste aan een verhaal begon over ‘Geen Ei Walter’, dat ging over een onderzoek bij het AD of zo, of je wel of geen ei lustte of zo en een jongen, Walter, zei dat hij niks van ei moest hebben. Of zo. Dat zei hij dan en dat zei hij blijkbaar zo vaak, of zo, dat ze hem ‘Geen Ei Walter’ gingen noemen. Dat vonden we beiden erg grappig.

menu