Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Het verkochte bed

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Opa kwam een beetje vreemd achter het stuur te zitten, maar het bed paste toch in de kleine bestelwagen en met een ‘veel geluk ermee’ zwaaide ik de nieuwe eigenaars van de hoogslaper van jongste uit. De plek onder het afdak waar het ding een week of wat had gestaan leek ineens leeg.

Ik stel me, terwijl ze wegrijden, voor hoe de mannen, vader en opa, thuiskomen en welkom worden geheten door ik meen een meisje dat diezelfde avond trots en onwennig in haar nieuwe hoogslaper kruipt en zich weer een beetje groter voelt. Onze jongste slaapt ook al enige tijd in een bed dat beter past bij zijn leeftijd.

Er zit een boek in ieder bed dat keer op keer wordt doorverkocht op Marktplaats. De geschiedenis van, bijvoorbeeld, een hoogslaper, is een verzameling verhalen uit de levens van minimaal vier en, als het een kwaliteitsproduct is, van wel tien kinderen.

Verhalen van de spanning van de eerste nacht, het huiswerk maken aan het bureau, de slaapfeestjes waarop papa of mama keer op keer voor de laatste keer waarschuwen, het nachtelijk snappen met vriendinnen, het ontwaken in de versierde kamer tijdens verjaardagen, de week buikgriep en hoe de kots naar beneden kletterde en hoe het iedere nacht voelde om boven in het bed te liggen, op veilige hoogte, in het licht van de kleine lamp en te dromen van alle dingen waar een meisje zoal van droomt, onderwijl de klok zachtjes doortikt tot ze toe is aan een volgend bed en de hoogslaper een herinnering is.

menu