Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Ik kan lezen

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Mijn open sollicitatie naar de functie van commissaris van FC Groningen leidde tot een reactie van Wiebe Pieker.

Het pseudoniem van een raadslid van een noordelijke gemeente, die nog een burgemeester zoekt. Of ik belangstelling heb?

Ik zeg dat ik daar nog minder geschikt voor ben. Dat valt te bezien volgens hem. Ik krijg een vragenlijst. Als ik op alles ‘ja’ antwoord wil de vertrouwenscommissie met mij in gesprek. De vragen luiden:

Ben je een beetje bedreven in het knippen van lint?

Kun je meewaaien met alle winden?

Kun je open deuren relatief gemakkelijk intrappen?

Heb je ooit een EHBO cursus gevolgd? (voor leggen van verbanden en/of verbindend opereren)

Heb je een verrekijker? (Om naar de stip op de horizon te kijken)

Lust je gebakjes? (voor alle honderdjarigen en zestigplus huwelijken)

Sta je graag graag bij brand of andere incidenten vooraan?

Ben je politiek fotogeniek? (Oftewel: ben je in staat om tenminste vijf seconden onbeweeglijk, op anderhalve meter en met ontbloot en op elkaar geklemd gebit naast celebs of VIP’s stil te staan?)

Kun je lezen? (De schrijfkunst machtig zijn is geen vereiste, er is altijd wel een wethouder of gemeentesecretaris om je te bedienen)

Kom je bij moeilijke onderwerpen in op vlieghoog te, heb je het er met iedereen nog eens over, doe je daarna een plas en geeft er een klap op?

Alleen de vraag ‘kun je lezen?’ kon ik met ’ja’ beantwoorden.

menu