Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: In plaats van

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Ik zet de spade tegen de muur en leg heggenschaar, bladhark en handschoenen in de kas. Als ik de plantjes water heb gegeven, stap ik onder de douche, kleed mij daarna aan, sjok met een stapeltje boeken naar de loungeset en loop de jongste tegen het lijf. ,,Hé pap, we gingen toch vissen?’’

Het luieren zal uitgesteld moeten worden. Ik leg de boeken weg, zeg hem zijn spullen te pakken, ga naar de schuur en pak mijn vistas, schepnet en zoek naast de garage naar een vaste stok waar nog een snoer met dobber, loodjes en haakje aan zit.

We lopen naar de brug, op een paar honderd meter van ons huis en praten over, natuurlijk, corona. ,,Zo merk je er niks van’’, zegt hij.

,,Klopt’’, antwoord ik, ,,eigenlijk alleen bij werk en school.’’

Hij lacht: ,,Laat dat net de twee belangrijkste dingen zijn.’’

We hebben het over de zomervakantie. Kamperen, dat zit er niet in.

Jammer, ja. Maar ik knik richting akkers en velden voorbij de brug. ,,We wonen in het noorden. Er is alle ruimte.’’

De brug is een mooie plek om te vissen. Ik zit op de steiger, hij gaat met werphengel aan de sjouw en komt af en toe een praatje maken.

,,Al beet gehad pap?’’

,,Nee, maar ik ga ook niks vangen.’’

De vakantie die niet doorgaat zit dwars, net als het geschrapte weekje Denemarken. Ik wijs op het diep, het bos: ,,Die vijver met karpers bij de camping vorig jaar was leuk, maar hier is ook wat van te maken. In plaats van een caravan kopen we een bootje.’’

menu