Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Inside

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Ze begint er soms zelf over, op maandag- of vrijdagavond: ,,Straks weer Derksen?’’ Een verrassende ontwikkeling, want tot de intelligente lockdown trok mijn vrouw een vies gezicht als ik zei Voetbal Inside te willen kijken.

De afkeer betrof het bij tijd en wijle domme seksisme en het op de persoon spelen en dat ging (en gaat) weinig subtiel. Los daarvan begreep ze niet dat mannen oeverloos over voetbal konden praten.

Terwijl ik het fileren van man en paard juist een sterk punt vond: ,,Ze zeggen gewoon wat ze vinden. Verfrissend. De kritiek is altijd inhoudelijk en voetbaltechnisch hoor ik verstandige dingen.’’

Het argument ‘inhoudelijk’ blijft overigens niet altijd staan, want het gaat soms heel erg op de man en vrouw, maar sommige BN-ers, politici of bestuurders mogen best wat tegengas.

Dat mijn vrouw in ieder geval Johan Derksen anders bekijkt heeft vermoedelijk te maken met zijn blues en countryshow, die we zagen in Theater Van Beresteyn in Veendam.

Hij presenteerde dat met een grap en grol en kennis van zaken en het was een gelikte show. Van mij had het iets meer richting Steve Earle en Kevn Kinney gemogen, maar we hadden een genoeglijke avond.

De kentering kwam daarna. Ze vond het eerst ‘niet erg’ om mee te kijken, vervolgens schoot ze af en toe in de lach en we gaan er tegenwoordig voor zitten.

,,Begrijp ik nu dat je het best leuk vindt’?’, vroeg ik haar.

,,Oh, jawel, als het maar niet over voetbal gaat.’’

menu