Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Lek geprikt

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

We worden lek geprikt. Het bloed stroomt uit opengekrabte plekken op armen en benen. We zijn niet de enige. ,, Ik heb haile plakkoaten op bainen ’’, zegt een vriend.

Het probleem is niet nieuw. De mens voert elke zomer strijd met ‘neefjes’, blinde muggen, wespen en bijen, in goed dialect: ,, Iemen !’’ De intensiteit waarmee de prikmugjes zich aandienen is wel anders.

Ik heb er nooit zoveel last van, althans minder dan mijn vrouw, maar ook ik ben dit jaar doelwit. De neefjes lijken met meer, kleiner en bedienen zich van een slimmere hit and run -tactiek.

We zijn wakker. Gezoem. Licht aan. Niks te zien. Licht uit. Gezoem. Licht weer aan. Nergens een mug. Licht opnieuw uit. Gezoem.

Insmeren met onversneden Deet, Agent Orange, Round-Up, dan wel Bio Kill Insecticide helpt weinig tot niks. Het beetje rust dat de mens nog krijgt is omdat we uiteindelijk van pure vermoeidheid in slaap vallen, waarna we weer ontwaken met nog meer bultjes en bulten en, bij sommige mensen: hele plakkaten.

Mijn vrouw en ik zitten aan de grote tafel als ze op haar voorhoofd wijst. Ik denk: wat nou weer, maar ze zegt: ,,Hier heb ik er wel tien.’’

We zien er uit als junks.

Vrienden in het dorp zeggen dat het een gevolg is van het nieuwe maaibeleid van gemeenten, dat alleen nog beleid is.

De wildgroei aan bloemetjes genereert meer insecten. Klinkt logisch en het is natuurlijk goed voor de wereld. En, zeggen we al krabbend: de bermen staan er mooi bij.

menu