Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Meten is weten

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

We waren in de plaatselijke bouwmarkt, mijn vrouw en ik. Het bezoek duurde drie keer langer dan normaal en toen we de zaak uitliepen dacht ik even niks meer. Terwijl we slechts een grote en stevige ladder nodig hadden.

Ik zei de eigenaar welke ik wilde. Het type dat twee jaar geleden in de aanbieding was. ,,Ik weet wat je bedoelt’’, zei hij, ,,maar die heb ik niet meer. Er is een vergelijkbaar type. Kan ik voor je bestellen.’’

,,Is goed’’, zei ik. Klaar, geregeld.

Toen mengde mijn vrouw zich in het gesprek. Of het inderdaad het juiste type was. Mijn uitleg, ‘hij weet welke ik bedoel’, vond ze vaag.

Het overleg over de lengte, ik wees op een bord hoog aan de wand achter de kassa, stelde haar nog minder gerust. Daarin kreeg zij overigens gelijk. De eigenaar keek mij aan en schudde het hoofd: ,,Meten is weten. Je moet weten hoe hoog je wilt.’’

Wat volgde was een moeilijk gesprek waarin we een stuk of vier keer heen en weer liepen tussen de catalogus op de balie en de achterste wand van de loods waar enkele ladders stonden en we bedoelden alle drie hetzelfde.

Ze vond het niettemin ‘gezellig’, zo samen op stap voor dingetjes voor in en om het huis en we reden naar een bedrijf in sierbestrating voor zakken rode en grijze split.

,,Welke rode en grijze?’’, vroeg de vrouw, ,,we hebben van ieder dertig soorten.’’

,,De gewone’’, zei ik.

,,Dat zijn nog maar de gewo ne’’, zuchtte zij, ,,je hebt zeker geen voorbeelden mee?’’

menu