Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Nieuw leven

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Adviezen en tips op verschillende sites lopen nogal uiteen, dus probeer ik het maar zoals ik denk dat de natuur het bedoeld heeft. Ik doe aardappelen, uien en tomaten in de grond, zand erover, mest en water en wacht op wat komen gaat.

Ik besluit, op het einde van weer een dag in de tuin, eens echt werk van de kas te maken. Mijn vader en schoonvader hebben dat ding een paar jaar geleden neergezet, het kwam er alleen nooit van.

Tijd ontbrak. En als er tijd was, hadden we geen zin. Dan zat je net en dacht: oh ja. Maar als je één keer zat, dan zat je. Het leek ons daarom een goed idee dat oudste zoon de kas zou beheren. Nuttig en leerzaam. Maar hij had ook geen tijd.

Omdat het te laat op de dag is om naar de tuinzaak te gaan, kijk ik in koelkast, kamer en schuur, pak appel, sinaasappel, peer, knoflook, pepertjes en paprika en stop ze ook in potjes en in de grond.

Het voelt even raar om ze niet te gebruiken om te koken en te eten, maar groente en fruit zijn gemaakt om het leven door te geven.

Wat Jezus zegt in het evangelie van Johannes:

,,Als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het slechts één graankorrel, maar als hij sterft draagt hij veel vrucht.’’

Ik vraag jongste zoon hoe dat ook alweer ging met die bruine boon in een potje.

,,Ik probeer van alles’’, zeg ik tegen mijn vrouw, ,,er is vast iets dat goed gaat.’’

,,Grappig’’, reageert ze, ,,jouw vader doet dat ook, met mango’s en zo.’’

,,Ja’’, grijns ik en kijk oudste zoon aan, ,,elke man gaat vroeg of laat op zijn vader lijken.’’

menu