Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Onder de oven

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

We staan voor de verandering met drie man in de keuken. Meestal ben ik daar alleen, om te koken, de zooi op het aanrecht op te ruimen of broodtrommels klaar te maken. De vrouw is bezig met koffie zetten, ik wil de vaatwasser inladen en oudste zoon wast zijn handen en begint opeens: ,,Weet je...’’

Ik denk: nou komt het, mensen.

Hij wijst op het gasfornuis met ingebouwde oven, meer precies naar de onderkant. De lade waar wij de ovenschalen in bewaren en zoon vraagt: ,,Jullie doen daar toch de ovenschalen in?’’

,, Jawohl ’’, antwoord ik en wil met een wedervraag komen, want waar zouden we de dingen anders moeten laten, maar ineens zie ik iets: ,,Over schalen gesproken, kijk, staat in de oven. Leeg, zat lasagne in en iemand heeft het laatste beetje opgegeten en de schaal er gewoon weer in gezet. Wat is dit voor friedepiepel-mentaliteit?’’

Oudste zegt meteen van niks te weten, evenals mijn vrouw, zodat de vingers zoals altijd wijzen naar diegene die er toevallig niet bij is: jongste zoon. Al klopt het in dit geval. Want hij ruimt niks op. Echt niks. Compleet niks.

,,Weten jullie wel...’’, vervolgt oudste, ,,dat die lade onder de oven eigenlijk bedoeld is om eten warm te houden?’’

Hij kijkt me triomfantelijk aan. Eerlijk is eerlijk, dat wist ik niet, maar de bek valt me open. Ze weten nooit iets, echt niks, compleet niks en ineens gaat hij mij vertellen waar ik het eten moet warm houden? Is dit dan wat ze leren op school?

menu