Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Over een mondkapje

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Het is tien over acht als ik met de jongste weg wil richting orthodontist en we ontdekken dat zijn mondkapje in zijn broek zit en die zit in de draaiende wasmachine en hij moet met de bus terug. Mijn vrouw haalt nog snel twee laden overhoop, maar ik zeg: ,,Geen tijd meer, koop straks gewoon een.’’

Ik zit in de auto te wachten als zoons in de gezinsapp een ‘gesprek’ beginnen. De oudste, die met mijn vrouw meerijdt, begint:

- Yo broer, ik heb mondkapje voor je.

- Neem er 2 mee. Ik ben 20 voor 5 vrij

- Huh

- Ben al weg. Voor jou en mij

- Ik heb al een

- Ja. Lm neem gwn 1 extra mee toch

- Gast ik vond hem toevallig in de auto hier ligt maar 1

- Neem de gene die je hebt en die je hebt gevonden mee dan

- Dat doe ik ook a ezel waarom zou ik anders appen dat ik hem heb

- Hier had je het al moeten begrijpen damhert

- Hier had jij het al moeten begrijpen fk sukkel

- Ja toen zei ik neem Beide mee A ézél

- Doe nou niet zo fk dom. Ik app toch dat ik een voor je heb

- Ja en daarna noem je me opeens ezel

- Hé bradda’s. Kappen allebei. Papa hier. Jij broer neemt gewoon die extra mondkapje mee en geeft het op school aan die kleine . Punt.

- En hier is jullie lieve moedertje. Jo. Mooie app wisseling weer!

menu