Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Roem, faam

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Het betekent ‘roem, faam’. Pluim kan ook en wij, mensen, leven in een tijd waarin we dag in dag uit worden gevraagd elkaar dat te geven en dat doen we. Met kudos. Of kudo’s.

Als ik een ritje maak op mijn racefiets laat ik die registreren door Strava, een mobile applicatie, kortweg app, die tevens tochtjes met mountainbike of hardlopen vastlegt. Erg handig, want de afstand wordt gemeten, gemiddelde snelheid, topsnelheid en als je wilt hartslag en zo, maar dat wil ik nog niet.

De applicatie is uiteraard ook sociaal, wat betekent dat anderen mij kunnen volgen en ik anderen en we heen en weer berichtjes sturen. Zoals we doen op Facebook, Twitter, Instagram en wat dies meer zij en bij Strava beoordelen we elkaar tevens met kudos. Of kudo’s.

Een kreet uit het Oudgrieks. In principe is kudos enkelvoud, maar in de praktijk wordt het gebruikt als meervoud en in het verlengde daarvan wordt enkelvoud dan kudo. Vandaar de schrijfwijze met apostrof s. Social media creëert zo zijn eigen spelling.

Lastig is dat je aan de gang blijft. Met het geven van kudo’s waarderen we niet zozeer elkaars sportprestaties, het betekent: ik vind jou oké.

Op zich niks mis mee, maar ik word door meer mensen gevolgd dan ik zelf volg en ik voel me dan schuldig, want dat ik anderen niet volg en geen kudo’s geef wil niet zeggen dat ik hen niet aardig vind, maar ik denk wel dat ze dat denken.

Ik gun iedereen het allerbeste, maar op social media is dat gewoon niet meer te doen.

menu