Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Siervogel

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Het lijkt er sterk op dat iemand in ons dorp een pauw heeft gekocht. Ik zit zaterdag in bad na een paar uurtjes in de tuin, je moet wat bij gebrek aan sport, als buiten een geluid klinkt dat bij mijn weten alleen van zo’n siervogel kan zijn.

Ik blijf nog een half uurtje lezen, droog me dan af, doe een schone pyjama aan, mieter handdoek en vuile kleren in het washok en loop naar de woonkamer waar mijn vrouw net de strijkplank opbergt. ,,Volgens mij heeft iemand een pauw gekocht.’’

,,Raar geluid niet?’’, vraagt ze, ,,ik dacht een koe in moeilijkheden.’’

Daarmee verrast zij me, want om ons dorp wordt vooral landbouw bedreven: ,,Een koe in moeilijkheden?’’, reageer ik, ,,lijkt me sterk, die zijn hier niet zo heel veel. Hoe zou zo’n beest in de problemen moeten komen dan? Verkeerde vrienden? Het is een pauw.’’

Dat iemand in het dorp een pauw koopt kan best. De meesten van ons hebben de ruimte en het is weer eens wat anders dan kippen. Bovendien: het vinden van een pauwenveer brengt geluk, laat staan wat gebeurt als er zo’n heel beest op het erf loopt.

Hoewel het mooie vogels zijn is een pauw in de buurt geen pretje. Zo sprookjesachtig zijn verenpracht, zo onaangenaam zijn schreeuw. Klinkt alsof iemand een hete kachelpook in zijn reet krijgt gejapperd.

Of als een koe in moeilijkheden.

,,Ik koop een jachtgeweer’’, zeg ik tegen mijn vrouw. De volgende dag hoor ik de pauw niet meer.

Het lijkt erop dat iemand op hetzelfde idee is gekomen.

menu