Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Topdopje

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Kwijt, ineens kwijt. In de vaste lade lag niks, in schooltassen en vaatwasser niet en in de jongenskamers nog minder. Zelfs in de sokkenmand, je weet het nooit in ons gezin, is niets te vinden. Bidons van zoons zijn gewoon weg.

Ik heb voor de vorm nog wel even gevraagd of zij misschien wisten waar hun bidons waren, maar zinloos natuurlijk. ,,Weet ik niet.’’

Spijtig, want het zijn ook nog eens bidons ‘met een missie’, die van Dopper, ja. Waar half Nederland aan loopt te lurken, omdat volgens de producent één zo’n flesje voorkomt dat veertig wegwerpflessen in onze oceanen belanden. In principe geldt dat voor elke bidon, maar tieners zijn vastberaden zodra het over milieu gaat en als iedereen zo’n ding heeft, moeten zoon die ook.

Je zou verwachten dat ze er daarom zuinig op zouden zijn, maar dit zijn Doppers nummer vijf en zes die spoorloos zijn. Er ligt er nog één in de lade met broodtrommels en bidons. Maar daar hebben we niks aan, want het topdopje ontbreekt. Daar ga je met je missie. Jammer ook omdat het geen goedkope bidons zijn. Een ideëel product is altijd duurder.

Ik kan er niet bij, dat er weer Doppers zomaar verdwenen zijn. Zo’n bidon, die krijg je mee naar school en die heb je of in de tas of in de hand. Meer hoef je er niet mee te doen.

Dus hoe dan?

,,Weet ik niet.’’

Zoons zijn wel met drinken naar school gegaan. Want er liggen ook heel goedkope bidons in de la. Die raken nooit kwijt.

menu