Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Wat ik niet snap

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Een wetenschapper onderzoekt de wereld, een deel ervan, een klein deel of een heel klein deel en al dat ge-onderzoek biedt inzicht in wie we zijn, wat we doen en hoe we dat zouden moeten doen. Het zijn in deze tijden echter niet wetenschappers die de media domineren, maar mensen die ergens iets van vinden.

Kenmerk van een wetenschapper is dat hij of zij weet wat hij of zij weet en niet weet. Als ik goed luister leer ik iets over een onderwerp en besef meteen: wat is er veel dat ik niet weet. Tien tegen een dat de wetenschapper dat zelf ook zegt: ,,We weten niks.’’

Op een slechte dag denk ik: we doen maar wat en op een goede dag denk ik: we doen maar wat, maar het is alles wat we kunnen.

Wat ik niet snap is: in alle media, sociaal en traditioneel, zijn de wetenschappers niet overdreven vertegenwoordigd, in tegenstelling tot mensen die niet gehinderd door kennis of opleiding ergens iets van vinden. Wij luisteren daar zelfs beter naar. Want grote kans dat we hetzelfde denken of vinden. Wetenschappers zeggen dingen die wij niet weten of niet willen horen. Maar wij, mensen, willen het liefst onszelf horen.

Het is een van de redenen waarom de mens naar de verdoemenis gaat. Wij luisteren naar de verkeerde mensen, naar onszelf.

Een wetenschapper weet dat hij dingen niet weet. Als hij of zij iets vindt, proberen andere wetenschappers, die ook niet alles weten, dat onderuit te halen. Zie daar de basisgedachte van weten schap. Wij weten niet eens dat we niks weten en zelfs dát willen we niet weten.

menu