Er staat een radio op de plank net boven de koffiezetmachine. Het is een kleine transistor van een paar jaar oud, met een sprietantenne en het ding staat tussen Kerst en Oud en Nieuw steevast op de Top 2000. Ik denk daaraan terwijl ik koffie maak, de kikkers hoor kwaken, de lucht blauw is, de tuin groen en het alweer warm wordt en de deuren openstaan, het zonnescherm uit en een van de katten in een van de terrasstoelen ligt.

Ik heb de avond ervoor het zwembadje gevuld. Wat nog een heel karwei was. Want de luchtpomp lag in de caravan die in de stalling stond, de fietspomp had geen verloopstukje, de buren hadden ook geen pomp en toen moest ik een verloopstukje, waarvan ik niet wist dat we die hadden, omwikkelen met dat witte afdichtingstape wat gebruikt wordt voor gas- en waterleidingen zodat het oppompen toch lukte en toen het zwembad vol was bleek de bovenkant lek.

Vrij normaal, want alles raakt bij ons niet vroeg of laat lek, maar altijd vroeg. Wat in dit geval overigens geen probleem is, want het zwembadje is zo geconstrueerd dat het in vorm blijft, ondanks de lekke bovenkant.

Maar in plaats van blij zijn dat het eindelijk echt mooi weer is en me verheugen op het in het water te zitten met een koel drankje én op het weekeinde, waarin het ook mooi weer wordt, denk ik aan de maanden waarin de avonden donker zijn, de bomen kaal, de mensen somber en ik dán, tijdens de Top 2000 altijd denk : wat zou het leuk zijn als het weer voorjaar was .

Je kunt deze onderwerpen volgen
Columns