Rosa Timmer. Foto Marcel Jurian de Jong.

Column Rosa Timmer: Nooit meer pech

Rosa Timmer. Foto Marcel Jurian de Jong.

Een keiharde knal, net als ik over de drempel ga. Ik kijk om, zijn er zes flessen wijn in de kofferbak omgevallen? Dan een schurend geluid. Oh jee. Ik stap uit en zie dat de hele uitlaat op de grond ligt. Misschien nog vast aan een enkel schroefje.

Ik had het kunnen weten. Pech met de auto krijg je altijd wanneer je denkt dat je geen wegenwachtabonnement nodig hebt. Dat is de regel. Net als dat je een paraplu moet meenemen als je een droge dag wenst. Of je bruiloft moet plannen op een zomerdag als je graag wil dat het gaat regenen; nog nooit is er zoveel millimeter in een uur gevallen als toen ik ooit ging trouwen. Afijn.

Natuurlijk slaat de schrik me af en toe om het hart als ik in het stikdonker door het Drentse platteland rij en er begint een lampje te knipperen. Maar tot nu toe ben ik in elke rammelbak die dans ontsprongen, tot vandaag dus.

Het blijkt mijn geluksdag, want toevallig strand ik 10 meter bij mijn ouders vandaan. Dat is inclusief één vader met pechhulp. Ik weet het goedgemaakt, ik bel met zijn abonnement.

De telefoniste is achterdochtig als ik zeg dat mijn vader niet zelf kan bellen. ,,Waarom zou hij dat niet kunnen?’’ Ik: ,,Omdat hij een beroerte heeft gehad, mevrouw.’’

,,Maar hij moet zich wel identificeren bij de auto’’, sneert ze. ,,Hij staat naast me, dus dat komt goed’’, zeg ik triomfantelijk. Met hoorbare tegenzin stuurt ze een redder op ons af.

Ik dirigeer mijn vader de snijdende kou in als we de pechhulp zien naderen. De man ligt al onder de auto als we aan komen lopen. ,,Dit is mijn vader’’, zeg ik wijzend naar mijn bibberende pa. ,,Hartstikke mooi, ik ben Tom’’, zegt de vriendelijke man.

Ik: ,,Ik moest hem laten zien van de telefoniste.’’
,,Van mij niet hoor’’, zegt Tom.

Hij trekt de uitlaat onder de auto weg. ,,Jij kunt weer rijden.’’

Eenmaal thuis sluit ik voor het eerst van mijn leven een pechhulpabonnement af. Pech zal ik nu wel nooit meer hebben, maar voor dat beetje geluk wil ik eigenlijk best betalen.

menu