Rosa Timmer.

Column Rosa Timmer: Voorpijp

Rosa Timmer.


Er zijn weinig dingen zo eng als je auto naar de keuring brengen.

Nadat een gladde dealer met lekkere spritsen mij jaren standaard een factuur gaf van 800 euro voor het vervangen van een paar lampjes in de auto van meer dan dertien jaar oud, kwam het goed uit dat mijn auto het vorig jaar begaf terwijl hij pal voor een de garage van een oud mannetje stond. Voor 150 euro zette hij er een nieuwe accu in en was hij apk-gekeurd. Ben er nog nooit zo goedkoop van afgekomen.

Dus toen ik dit jaar weer naar de slachtbank moest, besloot ik hem naar die man terug te brengen. Het komt beroerd uit. Deze maand heb ik al drie keer bij de kassa van de supermarkt geld van mijn spaarrekening moeten overmaken omdat ik de boodschappen à 9 euro niet kon betalen. Iedereen heeft het maar over besparen in de coronatijd en ook ik was ervan overtuigd dat ik mijn geld over de balk gooide in de kroeg, maar kennelijk kan ik het ook heel goed zonder kroeg. Alsof het door de ramen wegvliegt. Als ik al geld heb, staat het ongeveer een halve dag op mijn rekening voor de kale huur van 1000 euro eraf gaat. Het leven is ooit goedkoper geweest.

Maar goed, de herinnering van de RDW is al in de bus gevallen, dus ik moet wel. Van ex-man weet ik dat je die herinnering beter niet kunt beschouwen als kladpapiertje, zoals hij altijd deed. Een paar weken later krijg je automatisch een boete van 150 euro. Van hoe vaak hij die heeft moeten betalen kon hij wel een nieuwe Audi kopen, maar hij leerde hij er nooit van. Het is een van de vele redenen waarom ik zoveel van hem hield.

Ik zet de auto neer bij het oude mannetje. Hij is weer net zo vriendelijk als vorig jaar, maar als ik de auto op kom halen is er ‘iets met de voorpijp’ en moet ik bijna 400 euro afrekenen.

Ik krijg er niet eens een sprits bij.

menu