Rosa Timmer. Foto Marcel Jurian de Jong.

Column Rosa Timmer over haar haat voor de Apple Watch

Rosa Timmer. Foto Marcel Jurian de Jong.


Muziekje, zacht licht en kusproof-snacks. Voor mijn eerste date met mijn vriendin had ik mijn matras in de loggia gelegd, dat is een soort binnenbalkon met grote ramen tot de grond in mijn woonkamer. Naar het café konden we niet vanwege de horecasluiting, maar vanaf daar zouden we op zes hoog prachtig uitzicht over de stad hebben.

Ze kwam precies op tijd . Wit T-shirt met zwarte streepjes, fles wijn in haar hand en mooie donkere krullen. Het was meteen goed. Relaxt, grappig, spannend. Net toen ik dacht dat we bijna gingen zoenen, stond ze ineens op. Maar dan ook echt heel plotseling. Als iemand die in een schietstoel omhoog wordt geschoten.

,,Gaat het?’’ vroeg ik haar.

,,Ik moet mijn ringen nog volmaken.’’ Ze wees naar Apple Watch. Ze begon onhandig heen en weer te hupsen. Ze vertelde dat niet zij over haar activiteiten ging, maar dat haar horloge bepaalt dat zij elke dag een quotum aan beweging moet halen. Zoveel uur staan, zoveel uur lopen, zoveel minuten sporten en zelfs het slapen wordt gecontroleerd.

Toen lachte ik er nog om en wachtte ik tot ze weer ging zitten. Nu, maanden later, weet ik beter.

Zijn de ringen om elf uur ’s avonds niet vol? Dan moeten we wandelen, weer of geen weer. Denk je dat je lekker aan het keuvelen bent? Ondertussen stuurt ze via haar horloge voorgeprogrammeerde reacties op appjes van haar vrienden. Die weten inmiddels ook hoe laat het is als ze alleen maar: ‘Zeker’, ‘Ok’ of ‘Tot morgen’ terugstuurt.

Of het vermaledijde ding ook op het meest onhandige moment − het toppunt van de liefde − tussen ons in komt? Jazeker. Haar horloge begint te trillen om haar te feliciteren met haar inspanningen. Met de kenmerkende klap van haar andere hand op haar horloge zet ze dan het scherm weer op zwart. Met een blij gezicht vraagt ze daarna waar we ook alweer gebleven zijn.

Ik moet wel heel veel van deze meid houden om dit te accepteren. Maar ik kan niet beloven dat het horloge niet binnenkort eens zelf van het uitzicht van zes hoog mag genieten. In een vrije val.

menu