Commentaar: Het vertrek van Marc Calon

Marc Calon. Foto: ANP

Het vertrek van Marc Calon als voorzitter van de landbouwkoepel LTO Nederland komt op een precair moment.

De overheid probeert met landbouworganisaties te werken aan een oplossing voor het netelige stikstofprobleem. Ook voor andere urgente en al even ingewikkelde dossiers - gevolgen van de klimaatverandering, energietransitie en de almaar meer haperende biodiversiteit in ons land - is een dialoog tussen deze partijen noodzakelijk.

De beslissing van de Groninger om de handdoek in de ring te gooien heeft te maken met de moeizame manier waarop deze gedachtewisseling verloopt en met de verdeeldheid binnen het kamp van de boeren zelf. Calon constateert dat sprake is van een gebrek aan draagvlak voor hem. Iets dat overigens ook geldt voor LTO zelf. De invloed van deze standsorganisatie is onder boeren al jaren tanende.

Bom onder samenwerking

Calon baarde onlangs opzien toen hij een bom legde onder de samenwerking van dertien organisaties in het Landbouwcollectief. Volgens de boerenvoorman zijn die clubs te verschillend om goed samen te werken. Bekend is dat de gematigde Calon moeite heeft met het gedrag van de radicale boeren van de FDF. Hij vreest dat hun vaak botte toon leidt tot een groeiende kloof met de rest van de samenleving.

Zijn houding werd hem niet in dank afgenomen door sommige boeren, die vinden dat Calon zich door de overheid laat uitspelen tegen zijn eigen achterban.

Boeren verliezen kostbare tijd

De ongepolijste Calon, die als bestuurder nooit een blad voor de mond nam, heeft vergeefs geprobeerd de Nederlandse agrariërs te doordringen van het feit dat de problemen in de landbouw alleen samen met de overheid zijn op te lossen. Dat betekent dat er compromissen gesloten moeten worden. Besluiten die na moeizame overleggen tot stand kwamen, werden door hem ook consequent verdedigd.

Het valt te vrezen dat zijn vertrek de dialoog tussen boeren en de overheid er niet makkelijker op maakt. Dat is jammer. Op een moment dat Brussel ervoor kiest de bescherming van het milieu te verzoenen met de voedselproductie, verliezen Nederlandse boeren kostbare tijd door elkaar naar het leven te staan.

menu