Commentaar: Andere arbeidsmarkt

Foto: Corné Sparidaens Foto: Corn� Sparidaens

Valt het mee, of valt het tegen? Economen zijn ook maar mensen, dus als hun wordt gevraagd hoe ze naar de huidige crisis kijken, bestaat altijd een kans op verschillende geluiden.

Waar hoogleraar economie Peter Verhoef van de Rijksuniversiteit Groningen (RUG) gisteren in deze krant een halfvol glas op de wankelende tafel zette, kwamen de economen van het Centraal Planbureau (CPB) aanzetten met twee publicaties waarin wordt gesteld dat het glas halfleeg is.

Verhoef wijst erop dat de Nederlandse economie op dit moment zowel positieve als negatieve ontwikkelingen doormaakt en daardoor lastig conclusies zijn te trekken. Het CPB is ronduit somber en voorziet een schade die op langere termijn slechts gedeeltelijk zal herstellen.

Wie gelijk heeft, is niet eenvoudig vast te stellen – misschien wel allebei. Feit is dat het CPB in opdracht van de overheid prognoses en analyses verstrekt waar diezelfde overheid vervolgens beleid op maakt. Feit is ook dat overheidsbeleid beter gebaseerd kan zijn op overtuigende conclusies dan op kanttekeningen.

In de CPB-publicaties staat de arbeidsmarkt centraal. Volgens het planbureau zal de werkloosheid pas na ongeveer vijf jaar weer op niveau komen en gaan mensen die werkloos raken, ook als ze opnieuw een baan vinden, vaak langdurig in inkomen achteruit.

Verder voorziet het CPB, en dat zal Verhoef van de RUG niet vreemd voorkomen, een mismatch op de arbeidsmarkt, doordat de vraag naar werknemers in sommige sectoren wegvalt, maar in andere sectoren toeneemt. Met name het laatste vraagt grote aanpassingen van werknemers, werkgevers en de overheid.

Waar voor de coronacrisis bijscholing en omscholing vaak gericht waren op innovatie, automatisering, digitalisering en een hogere productiviteit wordt scholing tijdens en na de crisis nog veel belangrijker en ingrijpender. Daar moet tijd en geld voor worden vrijgemaakt, en niet zo’n beetje ook.

Hoogleraar Verhoef stelde gisteren dat we niet bij de pakken neer hoeven te gaan zitten. Het is krasser: de meeste mensen kunnen het zich niet veroorloven bij de pakken neer te zitten. Werkloosheid is een ramp voor wie het overkomt, maar biedt ook de mogelijkheid een andere weg in te slaan. Hulp is daarbij meer dan welkom, voor jong en oud.

menu