Commentaar: In de geest van 1 mei

Vakbond FNV komt op voor de belangen van werknemers. ANP

De eerste mei was decennialang - zeker voor mensen die zichzelf aan de linkerzijde van het politieke spectrum plaatsen - een dag van waarde.

De Dag van de Arbeid was het symbool van de strijd voor betere inkomens, arbeidsrechten en werkomstandigheden. De verworvenheden van de strijd werden gevierd en de laatste misstanden werden aan de kaak gesteld.

De dag leidt in Nederland – ook zonder corona – een zieltogend bestaan en de viering wordt nog plichtmatig door voornamelijk leden van de vakbond en linkse partijen beleefd en beleden. Steeds minder mensen staan op. Zij die dat wel doen zijn niet zo jong meer, zij zijn strammer en hun stemmen klinken dunner als zij Ontwaakt verworpenen der aarde zingen.

De symbolen van de viering voelen als een anachronisme. Ze zijn van onze vaders en moeders en van hun vaders en moeders. Toch is de strijd voor de gelijke verdeling van werk en inkomen actueler dan ooit.

Neem de discussie over de lonen van de mensen die wij prijzen omdat zij de samenleving draaiende houden. De verpleegkundigen en de andere zorgwerkers, het personeel van de supermarkten, de schoonmakers. Het tumult over bedrijven die hun hand op houden bij de overheid, terwijl ze vorig jaar nog grote winsten maakten en recent nog dividend uitkeerden aan hun aandeelhouders. De verbazing over bedrijven die een loonoffer van hun medewerkers vragen, zoals verzekeraar Aon, terwijl het op dit moment niet slecht gaat met het bedrijf. En het nieuws over het onderzoek van het Centraal Planbureau waaruit blijkt dat zonder veel nadelige gevolgen het minimumloon met 10 procent kan worden verhoogd.

De heersende pandemie en de sociaaleconomische gevolgen leggen de maatschappelijke verschillen haarfijn bloot. De vrees voor een wereldwijde recessie doet de rest en zet de economisch tegenstellingen verder op scherp. In de geest van 1 mei zou het streven moeten zijn dat straks de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen, zodat de kloof niet groter, maar juist kleiner wordt.

menu