Commentaar: Hoeveel ruimte is er in het post-coronatijdperk voor Ruttes 'revolutie' van de jongeren?

Alles wat een eindexamenjaar bijzonder maakt - een feest, examenstunt of reis - gaat dit jaar niet door. Foto: Jerry Lampen

Premier Mark Rutte verraste deze week velen met zijn oproep aan de jongeren van Nederland om een ‘beetje te beginnen’ met de revolutie. Rutte riep hen nadrukkelijk op mee te denken over oplossingen in deze lastige tijd van coronabeperkingen.

Ze mogen bij hem op de thee, ze morgen hem mailen, maar de bewindsman ziet het liefst dat ze hun ideeën meteen in de praktijk brengen. Op die manier werkt de jeugd van onderop mee aan veranderingen in het post-coronatijdperk.

Dat de premier de jongeren aanspreekt is op zich niet zo vreemd. Er is ook onder deze groep draagvlak nodig voor de maatregelen om het gevreesde virus de pas af te snijden en verspreiding zo veel mogelijk te voorkomen. Jongeren, van wie er slechts weinig op de intensive care belanden met corona, ondervinden relatief veel nadeel van de lockdown. Ze zitten immers in een leeftijdsfase waarin ze veel naar elkaar toetrekken.

Ze hebben – net als veel ouderen overigens – wekenlang elkaars gezelschap moeten missen, zagen vrijwel alle sociale activiteiten in rook opgaan en moeten genoegen nemen met een schraal seizoen zonder festivals. Het beoefenen van veel sporten was ook geruime tijd verboden en komt pas nu weer langzaam op gang.

Er is meer. Zo mist de groep die dit jaar eindexamen doet vrijwel alle festiviteiten die normaal een dergelijk bijzonder jaar accentueren: geen laatste schooldag, geen eindexamenfeesten en -reizen. Studenten zien hun studieprogramma’s haperen en verliezen hun baantjes in de horeca.

Door zijn oproep verplicht Rutte zich wel om de kritiek van jongeren op de gang van zaken serieus te nemen. Hij zal serieus werk moeten maken van alle ideeën, plannen en gedachten die jongeren de komende tijd met hem willen delen. De eerste zijn al op weg naar het Torentje.

Nu is het wel de vraag hoeveel revolutie Rutte aankan. Als historicus zal hij beseffen dat dit niet de tijd is voor een klassieke revolutie, waar alle bestaande zekerheden en structuren omver worden geworpen. Feit is dat veel jongeren straks met de harde realiteit van het post-coronatijdperk worden geconfronteerd. Eentje waarin het gebrek aan betaalbare woonruimte alleen maar groter wordt, de arbeidsmarkt ernstig verstoord is en de bodem van de schatkist in zicht komt. Hoeveel ruimte is er dan nog voor jongeren in de ‘revolutie’ van Rutte?

menu