Commentaar: Kleur bekennen

Foto: ANP .

Eindelijk komen natuur- en milieuorganisaties in actie in Groningen. Zij willen niet dat waterschap Hunze en Aa’s in samenwerking met het Duitse energiebedrijf RWE vanaf Delfzijl tot polder Breebaart windmolens op de zeedijk zet. Het is voor het eerst dat natuur- en milieuclubs hun tanden laten zien.

De afgelopen jaren sputterden de natuurclubs bij plannen voor windmolens langs de waddenkust wel wat tegen, maar krachtig geprotesteerd werd er nooit. Deze keer sluiten Het Groninger Landschap en de Waddenvereniging een juridisch gevecht met het waterschap niet uit. Beter laat dan nooit.

Volgens de natuurorganisaties verdraagt het openzetten van de deur naar nieuwe windparken op deze zeedijk zich slecht met het behoud en de promotie van de Dollard, die deel uitmaakt van het Werelderfgoed Waddenzee. De boosheid van Het Groninger Landschap en Waddenvereniging komt op een moment dat de provincie onderzoekt hoe ze Groningen het best kan promoten bij toeristen. Daarbij vliegen regelmatig termen als rust, ruimte en natuurbeleving en biodiversiteit ‘als kernwaarden’ van het open landschap over tafel. Zeker in coronatijd moet het heerlijk zijn om op het dunbevolkte platteland te ontstressen. Wie straks in het noord- en oostelijk deel wil genieten van het open landschap, komt terecht in wouden van windmolens die gelegen zijn in of schuren tegen delen van Oldambt, Midden-Groningen, Pekela, Eemsdelta, Hogeland, Veendam, Westerwolde, Stadskanaal en het Drentse Mondengebied.

Daarmee wordt met alle goede bedoelingen ten spijt een groot deel van de Ommelanden, dat door in brochures wordt verkocht als een prachtig verstilde ‘place to be’, verkwanseld. De overheid moet kleur bekennen. Wat gaat het worden? Een gebied waar het goed toeven is of een uitdijend industrieel energielandschap? Niet langer moet de overheid boodschappen verkondigen die haaks op elkaar staan, maar een keuze maken. In veel dorpen hoor je dat de overheid met de ambitie om meer windparken te bouwen aan het doorslaan is. Inwoners buiten de stad Groningen voelen zich steeds meer omsingeld en vervreemden van hun omgeving. Het zou jammer zijn als Groningers en ook toeristen in het ooit zo prachtige landschap zoveel mogelijk met de kop naar beneden lopen om de windmolens buiten hun zicht te houden.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Commentaar