De ellende door de gaswinning in het aardbevingsgebied is bekend van Wuustwezel tot Roodeschool. Huizen met scheuren, bewoners met vragen en zorgen, een afbrokkelend perspectief.

Om hier iets aan te doen, heeft de overheid de afgelopen jaren tal van constructies in het leven geroepen. Commissies, tafels en onderzoeksgroepen togen aan de slag en produceerden bergen rapporten en adviezen. Velen daarvan zijn al weer verdwenen onder een laag stof.

Groningers bleven verbaasd achter, maar veerden op toen minister Eric Wiebes in maart dit jaar plechtig beloofde de gaskraan versneld dicht te draaien. Groningen wordt daardoor net zo veilig als de rest van Nederland. Hij vroeg alleen geduld, zodat de vraag naar het Groninger goud langzaam kan worden afgebouwd.

Je zou dus verwachten dat het wel snor zit met het vertrouwen in de bewindsman en in de overheid. Een onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen wees deze week anders uit. Vertrouwen in het bestuur is verder weg dan ooit. Velen verdenken Den Haag van een dubbele agenda en geloven dat de versterking van huizen in Groningen, waar al jaren op wordt gewacht, met opzet wordt vertraagd.

Rijk en regio lijken nauwelijks wakker te liggen van de groeiende argwaan. Neem de aankondiging een week geleden dat er overeenstemming is over een nieuw plan van aanpak om de versterking vlot te trekken. Bestuurders sloegen elkaar opgelucht op de schouder. Dat hadden ze toch maar weer even geflikt.

Maar Groningen wacht nog steeds op de openbaarmaking van het plan. Kennelijk is het verborgen houden van conflicten en tegenstellingen belangrijker dan het vrijgeven van het onderhandelingsresultaat.

Een onderzoeker stelde een paar jaar geleden dat de overheid weinig heeft te winnen bij transparantie. Als de goegemeente ziet hoe moeizaam de besluitvorming verloopt, neemt het vertrouwen in het openbaar bestuur bepaald niet toe, constateerde hij.

Het is te hopen dat de bestuurders in het hoofdpijndossier dat de aardbevingen al jaren zijn hun oren niet naar dergelijke overwegingen laten hangen. Integendeel. Juist door te laten zien wat de dilemma’s zijn, hoe ingewikkeld en lastig de besluitvorming is door alle belangen, kan er misschien begrip ontstaan bij de bewoners van het gasgebied. Zij hebben ook niets aan onvoldragen oplossingen die nieuwe vragen op werpen.

Maar jarenlang praten achter gesloten deuren zonder tot een begrijpelijk en gedegen vergelijk te komen, is een recept voor diepgaand wantrouwen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Commentaar
Opinie
Opinie