Commentaar: Vergeet niet de ellende achter de schoonheid en troost van kunst en cultuur

De band DeWolff nam een coronaconcert op in De Muziekgieterij in Maastricht, dat via YouTube te bekijken is. Foto: Still uit videoconcert

In het Cult-Uur , een onregelmatige podcast over kunst en cultuur, werd deze week enigszins verbaasd opgemerkt dat je als kunst- en cultuurconsument niet altijd op pad hoeft, maar thuis ook van leuke en interessante zaken kunt genieten. Vervolgens ging het over het lezen van De pest van Albert Camus en het enorme cultuuraanbod op het web, variërend van het urenlang turen naar series op Netflix tot met kijken naar online-dj-sets.

Lange leve het internet, inderdaad. En vergeet ook de televisie niet. Een jaar geleden werd het apparaat richting het oud vuil geschoven en op de publieke omroep bezuinigd, nu ineens doet het medium qua belangstelling weer volop mee – net als de krant overigens. In tijden van verwarring blijkt het oude en vertrouwde waardevoller dan gedacht.

Het is waar, het onlinecultuuraanbod is momenteel groter dan ooit. Dat komt ook doordat instellingen die normaliter publiek op bezoek krijgen – musea, schouwburgen, concertzalen, gezelschappen – datzelfde publiek nu via internet proberen te boeien. Ze doen dat niet alleen met videoboodschappen, maar ook middels het verspreiden van registraties van complete concerten en voorstellingen via sociale media.

Door deze plotselinge weelde zou je bijna vergeten dat achter alle schoonheid en troost veel ellende schuilgaat. Al die films, al die concerten en voorstellingen, al die virtuele museumtours waar we thuis van kunnen genieten zijn in betere tijden gemaakt door kunstenaars en hun assistenten, vrijwel allemaal slechtbetaalde zzp’ers, die op zwarter zaad zitten. Zoals we weten werd ook hun noodtoestand deze week tot 1 juni verlengd.

Daarna is het nog lang niet voorbij. Terwijl programmeurs druk zijn met het verplaatsen van reeds geboekte voorstellingen naar later, worden geplande evenementen en festivals in zijn geheel afgeblazen, zijn voorbereidingen voor niets geweest, is repeteren in groepen onmogelijk geworden en weet bijna niemand hoe het financieel straks verder moet. Als het al verder kan. En er zat al zo weinig vet op de botten en geld in de potten.

Nu biedt kunst en cultuur de afleiding die we hard nodig hebben, even kan het de nare berichten doen vergeten. Straks is dat net zo goed nodig.

menu