Ik kreeg een nieuwe iPhone. Mooi ding. Blij mee. Ik was er ook aan toe, volgens de man die bij ons over alle apparatskis ging. De oude werd te langzaam en had weinig opslag. Toen hij dat vertelde dacht ik: klinkt alsof-ie het over mij heeft.

Het overzetten van alle appjes bleek wel een lastig klusje. Ik moest ze er één voor één weer opzetten. Tot verbazing van oudste zoon. ,,Doet die van mij automatisch.’’

,,Die van mij dus niet’’, zei ik, waarna hij vroeg wat voor type ik had. Hij grijnsde even: ,,Ja, dat kan dan kloppen.’’

En ik was alle telefoonnummers kwijt. In mijn beleving zouden ze automatisch overgezet worden omdat ze in een soort wolk stonden. Daar stonden ze vermoedelijk ook, maar niet op mijn foon.

Toen ik dat meldde bij de man van ons bedrijf mailde hij dat ik even ‘zo en zo’ moest doen en toen ik iets deed dat leek op dat ‘zo en zo’ van hem stonden de meeste er weer.

Zoals gezegd, prima ding, alleen valt het gebruikersgemak wat tegen. Mijn idee van vernieuwing is sneller, goedkoper, gemakkelijker, maar bij communicatietechniek wordt het er alleen maar ingewikkelder op.

De indeling van de fotobibliotheek is raar en de ‘aan’-knop voelt vreemd. Ik mis de klik.

Wat het meest verbaast is de stekkertjederij . De oude had één uitgang voor de lader én één voor de oortjes. Maar bij de nieuwe is dat dezelfde. Ik kan dus niet tegelijk luisteren en laden. Wat onhandig is. Waarom deze verandering? Het was ja goed.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Meningen