Opinie: Gronings Mediafonds meer nodig dan ooit

Een huis in het Groningse bevingsgebied. Foto Archief Kees van de Veen

Gedeputeerde Staten van Groningen willen stoppen met het Gronings Mediafonds, terwijl dat heeft bijgedragen aan een groot aantal verdiepende journalistieke producties.

Sterke regionale journalistiek is cruciaal voor een goed functionerende lokale democratie. Het is fantastisch dat de provincie Groningen het belang hiervan inziet en in 2017 investeerde in een provinciaal Mediafonds. Gedeputeerde Staten hebben nu echter besloten er mee te stoppen. Het steunen van onafhankelijke journalistiek past niet in het nieuwe mediabeleid.

Goede producties

Dat is jammer, want het fonds heeft zeker voldaan aan de doelstellingen. De provincie wilde journalistieke verdieping financieren. In de afgelopen vier jaar zijn voldoende voorbeelden te noemen van goede journalistieke producties die mede dankzij een bijdrage uit het Mediafonds zijn gemaakt. Door Groningse media en journalisten, maar ook landelijk werden Groningse onderwerpen als de aardbevingsproblematiek zichtbaar gemaakt. Het effect van deze investering ebt echter weer weg als dit fonds wordt opgeheven.

Het Groningse Mediafonds hoeft overigens geen roemloze dood te sterven. Het algemeen bestuur van de provincie, Provinciale Staten, spreekt binnenkort over het Uitvoeringsprogramma Cultuur. Het kan er daarbij voor zorgen dat het Mediafonds voor nog eens vier jaar wordt voortgezet. De leden van de onafhankelijke adviescommissie Mediafonds doen een dringende oproep aan PS om het fonds alsnog te laten voortbestaan.

Verdiepingsslag

In de Cultuurnota 2017-2020 staat onder meer: „Het Mediafonds is bedoeld om verscheidene regionale media (krant, radio, tv, internet, etc.) de kans te geven een journalistieke verdiepingsslag te maken op een actueel onderwerp in de Groningse samenleving”. En: „Met het Mediafonds willen wij een bijdrage leveren aan kwalitatief hoogstaande, onafhankelijke journalistiek”.

De provincie heeft die kans geboden en vele journalisten hebben die met beide handen aangegrepen. Het resultaat mag er zijn: (landelijke en regionale) journalistieke projecten, documentaires, uitzendingen op radio en tv, podcasts, verdiepende series in krantenartikelen, enzovoorts. De verslaggevers achter het project Het Verdwenen Groningen van Dagblad van het Noorden werden zelfs genomineerd voor journalist van het jaar.

Gangmaker

Deze journalistieke producties zijn tot stand gekomen met cofinanciering door de media zelf en andere fondsen. Maar zonder het Mediafonds als financiële gangmaker was dit niet gelukt. Kortom, het fonds voldoet aan zijn doelstellingen.

Momenteel komt daar nog een belangrijk argument bij. Voor onafhankelijke (onderzoeks-)journalisten is het onder normale omstandigheden al niet eenvoudig het hoofd boven water te houden. Laat staan in deze tijd van Covid-19. Een financiële stimulans vanuit het Mediafonds maakt het dan mogelijk om ‘journalistiek onderzoek naar maatschappelijke ontwikkelingen in Groningen’ in stand te houden. En nog meer om ‘projecten die inhoudelijk of qua invalshoek of benadering uitstijgen boven reguliere journalistiek’ een kans te geven.

Gemiste kans

In de afgelopen vier jaar zijn er 55 aanvragen ingediend. De adviescommissie is telkens kritisch geweest bij de afwegingen of een verzoek voldeed aan de voorwaarden. Zo’n 25 aanvragen zijn geheel of gedeeltelijk gehonoreerd. Groningen heeft daarvoor in retour een reeks aantrekkelijke en journalistiek zeer interessante producties gekregen. En dat alles voor (slechts) 100.000 euro per jaar. Niet alleen uit journalistiek oogpunt, maar ook marketingtechnisch is het opdoeken van het Mediafonds een gemiste kans.


De leden van de adviescommissie Mediafonds provincie Groningen: Marcel Broersma (voorzitter), Pim Gaanderse, Jan Smit, Jerry Vermanen, Eva Vriend.

menu