Veel huwelijken zouden door corona onder druk komen te staan. Het tegendeel blijkt waar: 2020 was een goed jaar voor echtelijke liefdes

Hink Wieringa en Petra Schuiten trouwden vorig jaar in Leek, ondanks het coronavirus Foto: Peter Wassing

Er werd een golf aan huwelijkscrises en echtscheidingen verwacht, toen Nederland achter de voordeur moest blijven. Jan Latten maakt de balans op en ziet dat er juist minder wordt gescheiden. ‘3,2 miljoen echtparen hebben de stresstest doorstaan.’

Thuiswerken, kinderen lesgeven, een avondklok, geen vrijmibo’s met collega’s, voortdurend op elkaars lip zitten, geen moment voor jezelf; al bij de eerste lockdown vreesden sommige relatietherapeuten en echtscheidingsadvocaten dat menig koppel de druk niet zou doorstaan. De coronacrisis zou leiden tot een huwelijkscrisis met bijbehorende echtscheidingsgolf. Tot nog toe is in de cijfers van 2020 echter weinig te merken van een echtscheidingsgolf.

Langjarige trend

Ook rechtbanken kregen te maken met de lockdown; door vertragingen in afhandeling van echtscheidingsaanvragen wordt het aantal afgehandelde echtscheidingen mogelijk iets gedrukt. Maar onder de oppervlakte speelt een andere langjarige trend mee die maakt dat echtparen er steeds stabieler voor staan.

Verliefde koppels kiezen vaker voor iets anders dan trouwen. Bijvoorbeeld voor een partnerschapsregistratie of gewoon samenwonen. Pas als ze na jaren samenwonen nog steeds verliefd zijn, nemen ze de stap om te trouwen. Twijfelaars komen daar niet aan toe. De gemiddelde bruid en bruidegom zijn dertigers die steviger staan in hun liefdesband dan twintigers. Daardoor wordt er minder getrouwd maar ook minder gescheiden.

Minst rampzalige jaar

In 2015 hebben nog bijna 66.000 getrouwde mannen en vrouwen hun ‘liefde voor het leven’ voortijdig geannuleerd. In 2020 heeft de langjarige trend naar minder echtscheidingen gewoon doorgezet: 54.000 mannen en vrouwen verbraken de band. Dat is toch echt het laagste aantal in het afgelopen decennium. Het pandemische 2020 was daarmee sinds 2010 het minst rampzalige jaar voor de echtelijke liefdes, ook als je verbroken partnerschapsregistraties meetelt.

Wonderbaarlijk? Nee, nog in de jaren zeventig werd er getrouwd als begin twintiger. Als dertiger kon de liefde over zijn, maar bleef men toch samen uit een soort plichtsbesef. De tijdgeest is nu anders. Getrouwde stellen blijven uitsluitend nog bij elkaar zolang ze liefde voor elkaar voelen, anders is het einde oefening. Daardoor worden voortdurend teleurstellende huwelijken er tussenuit gezeefd en blijven de grote liefdes over - in elk geval meer dan vroeger.

A-selectie

De overblijvende 3,2 miljoen echtparen vormen steeds meer een A-selectie. Hun liefdesband is steviger en ze kunnen beter tegen een stootje, zoals in deze crisistijd. Juist nieuwe opvattingen over de betekenis van trouwen en ruimere ideeën over echtscheiding maken dat coronastress minder vat krijgt.

En ja, stellen met kinderen hebben het tijdens de pandemie moeilijk. Tegelijkertijd blijkt uit een Oostenrijks onderzoek dat kinderloze partners die vanwege corona thuis moeten werken juist de tijd van hun leven hadden. De lockdown deed hun liefde goed.

Duurzame liefdes

Meer stress in het coronajaar heeft sommige huwelijken zeker geraakt, maar blijkbaar leidt de crisis tot nog toe niet tot een echtscheidingsgolf. Het is nog niet duidelijk of vertraging in het ambtelijke scheidingstraject de scheidingscijfers over 2020 flatteert. Voorlopig zijn minder paren gaan scheiden dan vóór corona. 3,2 miljoen echtparen hebben de stresstest doorstaan. Paradoxaal genoeg, mede dankzij de echtscheidingen in voorgaande jaren. De overblijvende liefdes zijn daardoor duurzamere liefdes. Voor 3,2 miljoen echtparen was 14 februari 2021 een mooie Valentijnsdag.


Prof. dr. Jan Latten is demograaf

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie