Opinie: Milieu en minima slecht af zonder diftar

Ook Anneke Schipper uit Haren voert actie tegen het afschaffen van diftar in de voormalige gemeente. Foto: Jaspar Moulijn

Het tegen alle afspraken in afschaffen van diftar in Haren is een straf voor inwoners die met een bewust beleid hun portemonnee en het milieu een goed dienst bewijzen.

Vorige week zijn er ruim 500 ‘zienswijzen’ (lees: bezwaarschriften) ingediend op de nieuwe afvalstoffenplannen van de gemeente Groningen. Het gros daarvan komt uit Haren en maakt bezwaar tegen het afschaffen van diftar, het betalen van een afvalstoffenheffing naar rato van aangeboden kilo’s afval.

Toen diftar ruim twintig jaar geleden in Haren ingevoerd werd, zat ik in een bijstandsuitkering. Ik was heel blij met de invoering van diftar: al snel lukte het me om mijn persoonlijke hoeveelheid afval te beperken tot zo’n twee minicontainers per jaar, waarmee ik effectief een flink bedrag wist te besparen op de afvalstoffenheffing.

Tegenwoordig heb ik een gezin en moet ik bekennen dat ik die lage afvalscore niet heb kunnen vasthouden. Desalniettemin scoren we als vierpersoonshuishouden, met twee puberende kinderen, nog uitermate goed qua afval: 50 kilo per persoon per jaar, tegenover 150 kilo per persoon per jaar voor de gemiddelde Stadjer.

De beloning voor dit goede gedrag is zuur: per 1 januari mogen wij als gezin een factor 2,5 maal zo veel gaan betalen voor onze afvalstoffenheffing. Omdat er een standaard tarief komt voor iedereen, zodat wij effectief mee mogen gaan betalen voor de rommel die anderen maken.

Willoze prooi?

Het kromme hieraan vind ik vooral dat de minima hier met de haren bijgesleept worden. Waar ik in het verleden als bijstandstrekker effectief veel financieel voordeel gehad heb bij de invoering van diftar, willen de tegenstanders mij doen geloven dat betalen voor de afvalproductie van een ander goed is voor mijn portemonnee. Met name de SP draagt hierbij een visie uit die mij stevig tegen de borst stuit: een beeld waarbij de burger een willoze prooi is van het boze grootkapitaal in de vorm van supermarkten en verpakkingsfabrikanten; een burger die als een rillend konijntje in de koplampen van een aanstormende afvaltrein zit, totaal niet in staat is om zelf te bewegen.

Keuzemogelijkheid

Ik deel dat beeld niet. Ik zie mensen liever als wezens die actief zelf hun eigen leven kunnen inrichten, en daarbij ook zelf prima keuzes kunnen maken om bij voorbeeld hun afvalstoffenheffing onder een diftar-regime naar beneden te krijgen.

Toen ik als bijstandsgerechtigde op een flatje woonde, kon ik ook in de winkel voor producten kiezen die minder afval veroorzaakten, kon ik ook papier en glas apart inleveren, kon ik ook oude spullen die ik niet meer wilde naar de kringloop brengen, en kon ik zelfs een compostcontainer in de berging installeren – de compost daarvan ging eens per jaar naar vrienden die wel een tuin hadden.

Koudwatervrees

Dat diftar de burger op kosten zou jagen mag dan ook naar het rijk der fabelen verwezen worden. Juist de afschaffing van diftar jaagt per 1 januari de meeste Harenaars op kosten. Dat er in bepaalde wijken in Stad veel weerstand tegen een eventuele invoering van diftar is ontstaan, mag dan ook vooral aangemerkt worden als onterechte koudwatervrees: overal waar mensen ervaring diftar hebben, willen ze er niet meer vanaf. Haren is daarvan het ultieme voorbeeld: meer dan 80 procent van de bevolking heeft aangegeven diftar te willen behouden.

Voeg hierbij de evidente milieuvoordelen van diftar: de voormalige gemeente Haren scoort op alle punten van afvaldoelstellingen beter dan Stad, met de gemiddelde Stadjer die anderhalf keer zo veel afval aan de straat zet dan de gemiddelde Harenaar. Al met al is het onbegrijpelijk dat dit systeem per 1 januari afgeschaft gaat worden – tegen alle beloften in die aan Harenaars gedaan zijn bij de gemeentelijke fusie.

Ik roep dan ook graag alle politieke tegenstanders van diftar op om hun mening te herzien. Diftar biedt niet alleen milieuvoordelen, maar biedt ook mensen met een smalle beurs een uitgelezen kans om zelf iets aan kostenbeperking te doen.

Rinke Hoekstra is inwoner van Haren

menu