Opinie over Israël gaat over de schreef

Een Palestijnse vrouw draagt een haarband met het embleem van de gewapende tak van Hamas tijdens een recent protest in de Gazastrook tegen de plannen van Israël om delen van de Westoever te annexeren. Foto AFP/MOHAMMED ABED

Een vergelijking van Israël met het vroegere apartheidsregime in Zuid-Afrika is ongepast en zeker geen bijdrage aan deradicalisering..

Het opinieartikel van Jan Keulen en Leo Siepe, mede geschreven namens het bestuur van de Stichting Groningen-Jabalya, schetste een zeer eenzijdig en vertekend beeld van de huidige situatie in de Joodse staat Israël ( DVHN , 29/6). Mocht Israël zoals aangekondigd daadwerkelijk soevereiniteit uitroepen over zo’n 30 procent van Judea en Samaria (de zogenaamde ‘Westoever’) dan zou dat een ‘flagrante schending van het internationaal recht betekenen’. Het artikel, met de gangbare termen ‘annexatie’, ‘bezet’, ‘nederzettingen’, ‘kolonisten’ en ‘kolonisering van Palestina’ maakt evenwel in het geheel niet duidelijk in welk opzicht het internationale recht geschonden zou worden.

Internationaal recht

Net als de meeste journalisten negeren ze het feit dat vele honderden internationaal juristen het erover eens zijn dat Joden het recht hebben om zich in Judea en Samaria te vestigen, conform het besluit van de Volkerenbond (de voorloper van de Verenigde Naties) uit 1922 toen het koloniale Ottomaanse Rijk werd ontmanteld. Onmiddellijk na de Israëlische onafhankelijkheidsverklaring in mei 1948 vielen de legers van Egypte, Jordanië, Syrië, Libanon en Irak Israël tevergeefs in een vernietigingsoorlog aan. Wel slaagde Jordanië erin Judea en Samaria te bezetten waar het de term ‘Westbank’ voor introduceerde. In 1967 wist Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog dit gebied te bevrijden. In de tussentijd was Jordanië overigens begonnen met het verdrijven van Joden en het vernietigen van tientallen synagogen.

Lanceerplatform

Sindsdien heeft Israël decennialang in talloze conferenties en vredesvoorstellen aangetoond heel ver te willen gaan in het tegemoetkomen aan Palestijnse/Arabische eisen, maar nooit was het genoeg en altijd was het antwoord ‘nee’ en terreur. Zo ook na 2005 toen Israël zich eenzijdig terugtrok uit Gaza en zijn ‘nederzettingen’ ontmantelde. Twee jaar later nam terreurorganisatie Hamas de macht over in Gaza, dat sindsdien een lanceerplatform is van veelal uit Iran (dat net als Hamas de staat Israël wil vernietigen) afkomstige raketten.

Invloedssfeer

Zo zijn we, in navolging van Keulen en Siepe, van het uitroepen van Israëlische soevereiniteit over een deel van Judea en Samaria inmiddels in Gaza aanbeland waar het door hun stichting ondersteunde Jabalya ligt. ‘Gaza valt volledig binnen de Israëlische invloedssfeer’ stellen ze, hetgeen moeilijk te rijmen valt met de duizenden raketten die de afgelopen jaren vanuit Gaza op Israëlische burgerdoelen zijn afgevuurd. Het valt ook niet te rijmen met de onvermoeibare pogingen van Hamas om door het graven van terreurtunnels aanslagen in Israël te kunnen plegen. Allemaal uitgaven en inspanningen die ook aan het welzijn van de eigen bevolking besteed hadden kunnen worden.

Apartheidsstelsel

Helemaal over de schreef gaan Keulen en Siepe waar ze het hebben over ‘een situatie die onaangenaam veel gelijkenis vertoont met een apartheidsstelsel’ en een afsluiting die ‘past in een patroon dat vroeger ook in Zuid-Afrika werd toegepast: reservaten creëren voor bevolkingsgroepen die als minderwaardig en ongewenst worden beschouwd.’ Burgers uit Gaza hebben uiteraard geen rechten in Israël, ook al worden ze in Israëlische ziekenhuizen beter geholpen dan in Gaza. Dat Joden, vrouwen en homo’s in Gaza als minderwaardig worden beschouwd, daar kan Israël weinig aan doen. Arabieren hebben in Israël dezelfde rechten als Joden en kunnen rechter worden, commandant in het leger, lid van het parlement en trouwen met Joden. Als er al een toegang verboden is voor een bepaalde bevolkingsgroep dan geldt dat voor Joden die maar zeer beperkt naar hun heilige Tempelberg kunnen en daar niet mogen bidden.

Ongepaste vergelijking

Het Europees Bureau voor de grondrechten publiceerde in 2018 het rapport Antisemitism - Overview of data available in the European Union 2007–2017 , waarin staat dat in 2017 de belangrijkste daders van antisemitische incidenten ‘islamisten’ en geradicaliseerde jonge moslims zijn. Die voelen zich vaak verbonden met het inderdaad betreurenswaardige lot van de Palestijnen. Ik ga ervan uit dat de Stichting Groningen-Jabalya niet beoogt om het antisemitisme in Nederland aan te wakkeren, maar de ongepaste vergelijking door Keulen en Siepe van het beleid van Israël met dat van het apartheidsregime in Zuid-Afrika is bepaald geen bijdrage aan deradicalisering en een inclusievere samenleving. De stichting zou er goed aan doen die vergelijking niet meer te maken.

Ronald Kaatee uit Groningen is historicus

menu