Alfa-college vol met emoties

Richard Posthuma kreeg het even te kwaad toen hij voor het eerst terugkeerde in het Alfa-college en in de ‘Wall of Fame’ het eerbetoon aan zijn overleden vader Alex zag.

Emotioneel en mooi tegelijk
Als hij de trap in het Alfa-college oploopt en rechts van hem de ‘Wall of Fame’ ziet, krijgt hij een brok in de keel. ‘Alex Posthuma’, staat er geschreven. Foto’s, bekers en bokalen als eerbetoon aan de oud-directeur van de sporthal. Bij het plotselinge weerzien met zijn vader krijgt Richard Posthuma het even te kwaad.

Het is emotioneel en mooi tegelijk, die woensdagavond in februari. Het is een memorabel moment, in meerdere opzichten; niet alleen speelt Richard Posthuma (33) in dienst van SSS uit Barneveld voor het eerst in de hal waarvan zijn vader aan de wieg heeft gestaan, ook voegt hij zich nu bij de talrijke familieleden die op eredivisieniveau spelen of hebben gespeeld. En staat hij oog-in-oog met Arjan Taaij, hoofdcoach van Abiant Lycurgus, maar eveneens voormalig studievriend, met wie Posthuma menig biertje heeft gedronken in de tijd dat ze samen een seizoenkaart hebben bij FC Groningen.

Waterige ogen
En nu? Nu maakt Posthuma zich met SSS op voor de kwartfinale van de play-offs, waarvoor Lycurgus als nummer één is vrijgeloot, die zaterdag begint. En kijkt de geboren Zuidhorner terug op die memorabele avond in het Alfa-college.

Moeder Alice en oudste zus Sonja hebben die doordeweekse avond vanaf de tribune de wedstrijd van hun zoon en broer bekeken. Met waterige ogen staat hij na afloop langs de kant van het veld. Niet dat de 3-0 nederlaag bij de Groningse koploper zo hard is aangekomen bij de Barneveldse middenmotor, maar het weerzien met het Alfa-college heeft Posthuma meer gedaan dan hij vooraf heeft verwacht.

,,Ik zie alles weer terug van toen’’, zegt hij geëmotioneerd. ,,Dat ik zo aangedaan was, doet me goed. Ik was blij verrast, ook omdat er mensen mee bezig waren zonder dat ik het wist. In het voorwoord werd iets over ons geschreven en er stond de volgende dag een stukje over in de krant.’’

Puur toeval
Het is al een mooi verhaal op zich hoe Posthuma via Donitas en CITO terechtkomt in de eredivisie: want dat is puur toeval. Posthuma slaat een balletje bij het Zeister CITO, waar een Groninger Donitas-enclave – met ook Stephen Roper - huist. ,,Maar m’n zwager speelt bij SSS en die club had wat personele problemen, met name in de passing. Na één training zei hun trainer Albert Christina: die kunnen we er wel bij hebben’’, beschrijft Posthuma zijn entree op ’s lands hoogste niveau.

Daarmee gaat een heimelijke droom in vervulling, want naast vader Alex hebben ook zijn zussen Sonja en Mirjam op het hoogste niveau dat ons land kent gespeeld. ,,En neefjes en nichtjes, zoals Antoinette bij Set Up’65 en Mark bij Orion, tegen wie ik laatst ook speelde. Dat ik net een treetje daaronder bungelde, knaagde toch wel’’, geeft Posthuma toe. En dan met een knipoog: ,,Nu kan ik ook meepraten op familiefeestjes, en dat op m’n oude dag. En ook al is het een avontuur voor een aantal maanden, het is mooi om mee te maken.’’

'Wat hij voor ogen had'
Of Posthuma als speler nog terugkeert in het Alfa-college? Die kans is klein, aangezien SSS zich dan langs een topclub als Zwolle of Orion moet wurmen. ,,Dan moet Lycurgus landskampioen worden, zeker weten’’, zegt Posthuma, die zijn vaderna een kort ziekbed in maart 2010 verloor. ,,Het is jammer dat papa dat niet meer kan meemaken. Dit is ongeveer wat hij voor ogen had, het grotere plaatje: Lycurgus dat vanuit de onderste regionen uit de anonimiteit de stap naar de top maakt.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.