Kerstverhaal: De Achtste Deugd

Een snijdende vrieswind jaagt over het kerkhof en doet Alex huiveren in zijn veel te dunne jasje. Bij zijn overhaaste vertrek uit Australië, waar hij al jaren woont, heeft hij geen moment eraan gedacht iets warms mee te nemen tegen de Nederlandse winter. Hij staart naar de donkere rechthoek van bevroren grond aan zijn voeten; een recent gedolven en dichtgegooid graf.

Het graf van zijn vader. Hij was te laat voor de begrafenis. Te laat. Verdriet, schuldbesef en vermoeidheid dringen de tranen naar zijn ogen. Naast hem klinkt de kalme, meelevende stem van zijn neef, die hem heeft opgewacht. ,,Ja, 't is wel wat hè, Alex? Ligt daar zomaar je vader.'' Ja, daar liggen zijn beide ouders nu.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na registreren leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

Abonneren

Bent u al abonnee?

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.