In stilte verbonden in een kleine kerk

Allerzieleln: in stilte verbonden in een kleine kerk

In stilte verbonden in een kleine kerk

Dagblad van het Noorden zoekt in Groningen de veelvormigheid van religie en spiritualiteit. Vandaag: Allerzielen.

Een kaarsje aan de kant van een met bladeren bedekte straat in Zuidhorn. Bord erbij met de mededeling dat de Sint Jozefkerk open is. Voor een bezichtiging, kan ook, maar vooral vanwege Allerzielen. Een dag te vroeg, want Allerzielen is op 2 november, een dag na Allerheiligen, maar omdat maandag onhandig is voor velen, zijn de deuren van het godshuis aan De Gast op zondag van twee tot vijf los.

Het eerste wat opvalt is het altaar. ,,Mooi hé'', bevestigt pastoraal werkster Hilda van Schalk-wijk, ,,afkomstig uit de schuilkerk van de jezuïeten aan de Hoge der Aa. In 2009 gerestaureerd en opnieuw geschilderd en gedecoreerd met bladgoud en stofgoud. Het is mooier dan het ooit was.''

Andere opvallende elementen zijn de preekstoel, glas in lood-ramen en een houten beeldje van Maria, vermoedelijk afkomstig uit het klooster van Aduard. De kerk doet knus aan. Van Schalk-wijk: ,,Met een paar mensen lijkt het al wat. Dan voel je je niet zo snel verloren.''

Allerzielen

Allerzielen is een dag uit de westerse rooms-katholieke traditie om te bidden voor de zielen die – in tegenstelling tot de allerheiligen - nog niet in de hemel zijn gearriveerd, maar zich nog in het vagevuur bevinden.

Bij Allerzielen en Allerheiligen denkt de literatuur minnende mens vermoedelijk eerst aan de roman Under the Volcano van Malcolm Lowry, die zich afspeelt in Mexico tijdens de Dag van de Doden. Dat feest is gestoeld op het geloof dat de zielen van kinderen op 1 november terugkeren op aarde en die van volwassenen op 2 november.

Katoliek te midden van protestanten

De uitbundigheid van dat feest contrasteert sterk met de soberte in het Noorden. Van Schalkwijk: ,,Het idee dat God ons vasthoudt over de grens van de dood kennen we nog, hel en vagevuur zijn verdwenen. Daarbij zijn we in het Noorden katholiek te midden van protestanten. Ook dat draagt bij aan een bescheiden beleving.''

Gijs Heijbroek is nog niet zo lang katholiek. De 68-jarige vrijwilliger werd november vorig jaar gedoopt. Hij vond de Allerzielen-dienst 's ochtends ‘een mooie spirituele gebeurtenis die je niet zo vaak meemaakt'.

De gedachten van Heijbroek gaan uit naar een goede vriendin: ,,In april overleden. Soms denk ik: we moeten haar even bellen. Maar dat kan niet meer. Ook denk ik aan mijn lievelingskat. Die is zo'n vijftien jaar bij me geweest.''

Kaarsje branden

Een man komt de kerk binnen. Hij gaat zitten en kijkt stil voor zich uit. Even later loopt hij naar voren, steekt een kaarsje aan en keert terug naar zijn plek. Er klinkt gezang. Gregoriaans. ,,Staat het niet te hard?'', vraagt Van Schalkwijk. ,,Nee'', zegt Heij-broek glimlachend, ,,precies goed.'' Een stel met een kinderwagen blijft achterin. Ze lazen dat de kerk open was. Of ze even mochten kijken. Dat mocht. Ook zij bewonderen het fraaie altaar. Als ze aanstalten maken om de wandeling voort te zetten: ,,Toch even een kaarsje voor opa doen?''

menu