Zomerblog (4): Treinen door Europa

Deze zomer reist Koen Marée met de trein dwars door Europa. Voor Reis! doet hij verslag van zijn avonturen en ervaringen. Vandaag het vierde deel: Belgrado. Een stad met een grote historie, die door vele verwoestingen nagenoeg onzichtbaar is.

Zware reis

De zon stijgt op boven de communistische flats en kantoorgebouwen in het businessdistrict van Belgrado. Eindelijk rijdt de nachttrein uit Boedapest de Servische hoofdstad binnen. Het was een zware en hete trip, tweemaal ruw verstoord door ruige douanebeambten voor een paspoortcheck. Op het station neem ik afscheid van mijn Belgische coupégenoot Joris, die zijn mobiel in de trein heeft laten liggen. Hij trekt een sprintje, springt naar binnen en vervolgens zie ik de trein wegrijden. God mag weten waar hij nu is.

Mijn hostel bevindt zich in het oude, hoger gelegen gedeelte van Belgrado. Ik zet de klim in en wandel via het plein van de republiek naar mijn verblijfplaats, waar het personeel mij uitermate vrolijk begroet. De zware treinreis is in een keer vergeten. Deze wijk, Skadarlija, oogt een beetje als Parijs. Op elke hoek is wel een hip koffiebarretje of restaurantje te vinden. Zelf scoor ik een ontbijtje in de Passengers Bar, voor zowel reizigers als locals een populaire plek.

Wandeltocht

Om 11 uur sluit ik mij aan bij de gratis wandelroute. De gids vertelt uitgebreid over de historie van Belgrado. Wat telkens terugkeert in zijn verhaal, is het ongekende doorzettingsvermogen van de Serviërs. De afgelopen eeuwen is de stad in handen geweest van de Ottomanen, de Habsburgers, de Duitsers en maakte onderdeel uit van Joegoslavië. Een enorm aantal oorlogen woedde op het grondgebied. De laatste grote verwoesting dateert van 1999, toen de NAVO besloot de stad te bombarderen.

De St. Sava-kerk in Belgrado.

Het is jammer dat door de vele oorlogen veel oude gebouwen verloren zijn gegaan. Opvallend is dat sommige verwoeste gebouwen nooit zijn hersteld of zijn gesloopt, waardoor de overblijfselen van bijvoorbeeld de NAVO-bombardementen nog altijd zichtbaar zijn. Het fort, gelegen op het hoogste puntje van de heuvel en tevens een plaats met een uitstekend uitzicht, is een uitzondering op het gebrek aan historie. Ook de St. Sava-kerk is een van de bezienswaardigheden die een langer verleden kennen. Wat verder opvalt, is dat de gids geen woord te veel vertelt over het Servische aandeel in de Balkanoorlogen. Het gevoelige onderwerp wordt later ook vermeden tijdens de tweede tour die ik meeloop.

Na afloop trek ik er samen met de Chileen Alejandro, ontmoet tijdens het wandelen, op uit om een hapje te eten. In de gezellige Skadarska, een straatje vol lokale restaurantjes, pakken we een terrasje. We overwegen het drinken van een rakija, de favoriete drank van vele Serviërs, maar besluiten dat voor later te bewaren. Rakija kan bestaan uit allerlei ingrediënten; in het hostel krijgen we uiteindelijk een paar glaasjes met honingsmaak voor onze neus geschoven.

Uitgaanswijk

De volgende dag zie ik dat het hostel een alternatieve tour aanbiedt. De vrolijke Cyrillia, getooid in een bloemetjesjurkje, leidt ons langs de wat minder typische plekken in de stad. We zien straatkunst en de overblijfselen van een verwoeste bibliotheek. Ze brengt ons verder naar de buurt Savamala, waar veel uitgaanslocaties zijn gevestigd. Een rijke Arabische sjeik heeft onlangs met een, volgens haar, schimmige deal, de hele wijk opgekocht. Huiseigenaren worden gedwongen om tegen een zacht prijsje hun huis te verkopen. ,,Er zijn veel protesten gaande, maar het heeft geen zin. Onlangs sloopten mannen met bivakmutsen in het midden van de nacht een heel blok’’, wijst ze naar een verlaten terrein. ,,Dit gebeurt alleen in bananenrepublieken. Over 15 jaar moeten hier enorme wolkenkrabbers staan, die voor de normale Serviër nooit te betalen zijn.’’

Het onlangs gesloopte gedeelte van Savamala, waar spoedig wolkenkrabbers zullen verrijzen.

’s Avonds eten we ‘Cevapi’, een typisch Servisch vleesgerecht, en drinken in het hostel (Hedonist hostel, voor de geïnteresseerden) nog een aantal drankjes in de tuin voor we plannen maken voor de laatste dag. Ada Ciganlija, een kunstmatig meer aan de rand van de stad, is onder locals erg populair om in de hete zomer wat verkoeling te vinden. Een andere optie is om de bus te pakken naar Zemun, een oud Servisch stadje aan de overkant van de Donau. Toch besluit ik uiteindelijk om neer te strijken in de kleine botanische tuin aan de rand van het centrum, Jevremovac.

Ik sluit me 's avonds aan bij de pubcrawl die door de hostelstaf georganiseerd wordt. Met een grote groep drinken we in elke bar lokale rakija, waarna de avond eindigt op een van de vele partyboten op de Donau. Voor elke muzieksoort is er wel ééntje. Zo lopen we langs een boot met het in Servië populaire turbofolk, is er een technoboot genaamd ‘2044’ en belanden we uiteindelijk op een danceboot, waar we dansen tot de zon opkomt. Het is een risico dat ik neem, aangezien ik om 7.35 uur met de trein vertrek naar Sofia. Gelukkig zou ik gedurende de tien uur durende rit genoeg tijd moeten hebben om bij te slapen.

Op naar Sofia

Belgrado was qua sightseeing minder spectaculair dan ik verwachtte. Het gebrek aan zichtbare historie wordt goed gecompenseerd door de levendigheid, maar dat is in meer hoofdsteden te vinden. Toch is het aan te raden om op kortere termijn de stad te bezoeken. De gentrificatie is in volle gang en als dan ook nog eens een sjeik een deel van de weinige historie weg wil vagen, is het de vraag hoe interessant de stad blijft voor toeristen. Gelukkig hoor ik in het hostel goede dingen over andere Servische plaatsen, zoals Nis, waar men dicht in de buurt een groot natuurpark kan vinden.

Sofia is, zoals gezegd, mijn volgende bestemming. Dit schrijf ik vanuit de gloeiend hete trein, terwijl een zwembad langsflitst. Gelukkig zijn ook nu nieuwe contacten niet ver weg: de Fransen Leo en Sofiene houden samen met de Zweedse Ebru de treindeuren open, zodat er tijdens het rijden nog een beetje lucht binnenkomt. Jep, we zijn inderdaad op de Balkan. Ook al verlang ik nu enorm naar een koude douche, ik weet dat ik later van dit verhaal zal kunnen genieten. Op naar Sofia!

Klik hier om terug te keren naar Reis!

Of like Reis! op Facebook, Twitter en Instagram

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.