Zomerblog (7): Treinen door Europa

Deze zomer reist Koen Marée met de trein dwars door Europa. Voor Reis! doet hij verslag van zijn avonturen en ervaringen. Vandaag het zevende en laatste deel: Italië, dwars door de laars.

Stereotypen

Langzaam maar zeker doemen de heuvels in Marche op aan de horizon. Als ik zometeen aan land stap en in handen val van mijn Italiaanse ‘zusje’ Michela, die afgelopen jaar als uitwisselingsstudente bij mijn ouders woonde, heb ik een tocht van bijna twee dagen achter de rug. Gelukkig ontmoette ik onderweg de vrolijke Colombiaan Sergio, wat het allemaal iets draaglijker maakt.

In Ancona, gelegen aan de Adriatische kust op ongeveer dezelfde hoogte als Rome, komen de stereotypen van de Italiaanse zomer al bij de eerste stappen op het vasteland om de hoek kijken. De straatjes zijn uitgestorven, de bevolking zoekt verkoeling aan het strand. Michela leidt me rond en laat met onder andere de Kathedraal van San Ciriaco zien, gelegen op een heuvel met uitzicht over de zee. ’s Avonds trekken we naar haar familie, waar opnieuw een stereotype waar blijkt te zijn. Marco en Paola hebben een heerlijke maaltijd klaargemaakt en na afloop tovert nonna (oma) haar eigengemaakte Limoncello tevoorschijn.

De dagen erna relax ik in het strandhuisje van de familie, gelegen in het kleine Porto Recanati. Na alle steden geniet ik van de rust en voer ik niet zoveel uit. Ik begin in een nieuw boek, lig op het strand en oefen ik, aangezien ik Italiaans studeer, mijn gespreksvaardigheden met Italianen. Het leidt tot een hoop gelach, maar ook zeker tot respect. Veel Italianen spreken gebrekkig Engels, waardoor het spreken van Italiaans een goede manier is om sneller contact te leggen.

Florence

Maar na twee nachtjes begint het te kriebelen: ik ben geen goede stilzitter. Bologna lonkt, maar de keus gaat uit naar Florence. De renaissancestad geldt als een van de grootste toeristische trekpleisters van Italië. Op weg naar mijn hostel sjees ik al langs de Duomo, de reusachtige kathedraal in het midden van de stad. Ik realiseer me dat ik later tijdens mijn verblijf nog wel in een paar rijen zal moeten gaan staan. Maar eerst is het tijd voor pizza. Een inwoonster van Firenze wijst mij naar Le Carceri, een restaurant gevestigd in een oude gevangenis. De kleinere binnenplaats doet dienst als terras, terwijl de grote luchtplaats vol zit met genieters van la bella vita.

Uitzicht vanaf de Duomo.

Op zoek naar avondvermaak open ik een app, Couchsurfing. Hierop bieden mensen hun bank of logeerkamer aan aan reizigers, in ruil voor een goed verhaal of een lekker diner. Ook worden er in elke stad geregeld bijeenkomsten georganiseerd. Ik heb geluk: meer dan 40 personen staan op aanwezig bij een evenement dat over een uurtje van start gaat. Voorzichtig stap ik op het Piazza di Santa Croce af op wat eruit ziet als een groep mensen. Meteen wordt een biertje in mijn handen gedrukt en binnen een paar minuten praat ik met een Rus van de Krim, een Oekraïense (voor de goede vrede vermeden we maar de politieke situatie) en de Nederlandse Niels. Aan het eind van de avond spreek ik met hem af om de volgende dag uitgerust een wandeling te maken.

Highlights

Slechts vijf uur later sta ik echter alweer naast m’n bed. Gauthier, met wie ik in Belgrado nog danste op de boten in de Donau, blijkt ook in Florence te staan. Voor hem is het zijn laatste ochtend en omdat hij z’n tijd zo goed mogelijk wil benutten, wil hij al om 8 uur in de rij staan om de kapel van de Duomo staan. Het is erg leuk om hem, na anderhalve week, alweer tegen te komen. De bijna 500 treden naar de top zijn de moeite meer dan waard: rond de klok van 10 hebben we een prachtig uitzicht over de rode daken van Firenze. Voor een kaartje betaal je 15 euro, maar daarmee heb je voor 48 uur ook toegang tot onder andere de kerk, de klokkentoren en het museum.

’s Middags wandel ik met Niels door de stad en zien we nagenoeg alle highlights waar je niet voor in de rij hoeft te staan. De musea met werken van Michelangelo, Da Vinci en Donatello, zoals de Uffizi Gallery, laat ik voor een groot deel voor wat het is en ik besluit om daarvoor buiten het hoogseizoen nog een keer terug te keren. Terug in het hostel ontmoet ik de Canadese Daniël en de Russische Alisa, waarna ook Niels nog aansluit om wijn te drinken. Ik eindig mijn laatste avond op de Piazza Michelangelo met een geweldig uitzicht over slapend Florence.

De Duomo

Pisa

Het valt me zwaar om de volgende dag door te trekken naar Pisa. Ik heb er twee nachten geboekt, maar daar heb ik nu al spijt van. Mijn nieuwe vrienden blijven in Firenze, terwijl ik vanuit meerdere hoeken te horen heb gekregen dat Pisa vooral draait om de beroemde toren. Gelukkig reist Daniël de volgende dag mij achterna. Samen volgen we de hordes toeristen richting de toren van Pisa. Even speelt nog het idee door ons hoofd om iedereen die klaarstaat voor de iconische ‘handen omhoog-foto’ een high-five te geven, maar we zien er uiteindelijk vanaf. Nee, Pisa stelde teleur. Maar ik kan wel weer een ‘must-see’ van mijn lijstje wegstrepen. Voor wat het waard is.

Afsluiter

Het is tijd om richting Nederland te trekken. Maar niet voordat ik een tussenstop maak in havenstad Genua, de hoofdstad van Ligurië. Vorig jaar verbleef ik hier al eens zes dagen en bezocht ik de Cinque Terre, nu stop ik hier om mijn buik vol te eten met focaccia. Naast de vespa en de pesto is het één van de sublieme vondsten die de Genovesi op hun naam hebben. Ik overnacht in het statige Turijn, spreek af met de in Florence ontmoette Niels en trek met hem verder naar Basel.

Daar sluiten we beide onze vakantie op een bijzondere wijze af. We springen in de Rijn en laten ons, samen met vele anderen, meevoeren door het hart van de stad. Na twee kilometer zwemmen we naar de kant en proosten we op onze vakanties. Het is een van de grootste zomerse attracties in de Zwitserse stad.

Een ode aan Europa

Een maand lang treinde ik door Europa. Ik bezocht in totaal 12 steden, beleefde bijzondere avonturen en sprak met mensen van over de hele wereld. Op deze blog kreeg ik al eens een reactie: 'Het lijkt wel een ode aan Europa.’ Daar heeft hij gelijk in. De vrijheid om te kunnen reizen is een luxe en ik hoop daar nog lang van te kunnen genieten.

Klik hier om terug te keren naar Reis!

Of like Reis! op Facebook, Twitter en Instagram

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.