Het Europees kampioenschap voetbal wordt in twaalf stadions gespeeld. Hans Douw (56) heeft ze allemaal van binnen gezien. Sterker nog: de Voorschotenaar heeft drieduizend stadions in alle uithoeken van de wereld bezocht. Hij is een groundhopper , een verzamelaar van stadionbezoeken.

Als groundhoppers vier lichtmasten in het vizier krijgen, ondervinden ze een bewustzijnsvernauwing. Alles moet wijken totdat zij het bijbehorende stadion kunnen betreden en de grasmat zichtbaar is. Dat kan soms tot precaire situaties leiden.

Zo wilde groundhopper Hans Douw ooit het stadion van de Moskouse club CSKA aan zijn verzameling toevoegen. Het bouwwerk stond echter op militair terrein en was alleen toegankelijk tijdens wedstrijden.

Hans: „Toen we aankwamen, lag er in een wachthokje een militair te slapen. Naast zich de dienstdoende waakhond, een Duitse herder, ook diep in slaap. Mijn toenmalige partner in crime Leen en ik stapten over de herder heen, draafden het stadion binnen en binnen een halve minuut stonden we op de middenstip.”

Commandant

Helaas voor de Nederlanders kwamen er onmiddellijk militairen aanrennen die het verschrikte duo op barse toon aanspraken en meenamen. In een hokje moest op de commandant worden gewacht. De twee zagen gruwelijke beelden van overvolle Russische cellencomplexen voor hun geestesoog. Mochten ze misschien nog even de buiten wachtende taxichauffeur betalen en wegsturen?

„Die chauffeur stond er natuurlijk helemaal niet”, lacht Hans Douw twintig jaar later. „We hebben meteen de benen genomen, angstig achterom kijkend. Het was vooral achteraf, toen we veilig thuis waren, erg komisch. Maar zulke capriolen zou ik nu niet meer uithalen!”

loading  

Een onbekende hobby

Dit voorjaar kwam zijn boek uit: Voetballiefde zonder grenzen . Negentig verhalen over de avonturen van een groundhopper, een toch redelijk onbekende hobby. Hoewel Hans, in het dagelijks leven hoofd bedrijfsvoering van de Omgevingsdienst Midden-Holland, het eerder als een passie ziet.

Zo was hij eens op vakantie met zijn vrouw en twee zoons. Midden op de Franse snelweg kreeg hij een stadion in het vizier, bedacht zich geen seconde, sneed twee rijbanen af en haalde nog net de afslag, zijn gillende reisgenoten op de koop toe nemend.

Maar wat is groundhoppen eigenlijk? „Kortweg: zoveel mogelijk stadions bezoeken. Vooral populair in Engeland, Nederland, Duitsland en België. Zo’n stadion heeft op mij een enorme aantrekkingskracht. Het is de plaats delict, de plek waar al die historische en niet-historische wedstrijden plaatsvinden. Want ik beleef evenveel plezier aan een stadion in Zuid-Holland als aan een WK-tempel in Argentinië.”

Gevinckt met een c

Het is niet alleen op de middenstip staan; Douw rijgt het liefst een aantal ervaringen aan elkaar. Bij voorkeur natuurlijk een wedstrijd van de betreffende club bekijken, maar ook een kletspraatje met een fan, speler of een bewaker hoort erbij. Een stadiontoer is helemaal mooi, net als een culinaire ervaring: ter plaatse een gevulde koek of een andere plaatselijke specialiteit nuttigen.

Is er zoveel mogelijk voltooid – niet alles kan altijd worden geregeld – dan wordt het stadion gevinckt . Met een c. Douw legt uit: „Het woord vincken werd ooit geïntroduceerd door Joris van der Wier van Staantribune , voor mij hét magazine over de voetbalcultuur. Het verwijst naar groundhopper Joost Voncken die nauwkeurig de door hem bezochte stadions turfde. Het begrip is inmiddels ingeburgerd in de Nederlandse groundhoppers-scene.”

Er zijn geen vaste regels voor deze hobby. „Voor sommige hoppers geldt een stadion pas als ze er een duel hebben bijgewoond, een kaartje en een programmaboekje hebben gescoord en er een doelpunt hebben gezien. Anderen nemen al genoegen met een leeg complex; tot die categorie behoor ik. Als ik in een verlaten stadion kom, doet de verbeelding zijn werk en zie ik alle heroïsche veldslagen voor me die er ooit zijn uitgevochten.”

3000 stadions

Hans Douw bezocht de afgelopen 45 jaar 3000 stadions in 90 landen op 5 continenten. Tot 2014 ondernam hij die avonturen vaak met zijn boezemvriend Hans van der Neut, die op 63-jarige leeftijd aan een hartinfarct overleed. Douw mist hem nog steeds, want deze advocaat-generaal wist razendsnel innig contact te leggen met eenieder die op zijn pad kwam, van stoere stadionbewaker tot 90-jarige oud-speler.

„Mensen vragen me altijd twee dingen: hoe betaal je het en wat is het mooiste stadion ter wereld? Als ik op reis ga, doe ik dat goedkoop en heel planmatig. In één trip bezoek ik bijvoorbeeld drie landen en diverse stadions. Ook combineer ik het vaak met familievakanties. Mijn vrouw en twee zoons zijn toevallig ook dol op voetbal. Sterker nog: ze hebben er tactisch gezien veel meer verstand van dan ik. Het gaat mij vooral om de beleving en de emotie.”

loading  

Rotsen

Het mooiste stadion? Dat is best moeilijk. Want wat maakt een stadion mooi? Het Stade Louis II in Monaco ligt op unieke wijze tussen de rotsen geklemd, maar een stadion dat al van verre zichtbaar is, zoals De Kuip, is volgens Douw ook bijzonder. Vanuit Estádio do Restelo in Lissabon is de rivier de Taag te zien en vanaf de tribune van het Estadio Ricardo Saprissa in San José (Costa Rica) zijn vulkanen zichtbaar, weet de bevlogen groundhopper.

„De rotswand van het stadion van Sporting Braga in Portugal is natuurlijk adembenemend. Maar het mooiste stadion is toch met stip La Bombonera van Boca Juniors in Buenos Aires. Ten eerste is Argentinië een echt voetballand. Het mooiste stadion kan nooit in Japan of Amerika staan, want die hebben geen voetbalhistorie.”

„La Bombonera ligt in een rauwe havenwijk waar alles voetbal ademt, alle kinderen lopen er te voetballen. Toen tijdens de door mij bezochte wedstrijd Diego Maradona in een van de skyboxen verscheen, was het feest compleet!”

Herinneringen

Want zoals een verzamelaar van sigarenbandjes boeken met kleurige papierstrookjes heeft, zit het hoofd van Douw vol bonte herinneringen. Bijvoorbeeld de WK-finale in 2010 in Johannesburg. Het podium waar Shakira zong, stond vlak voor zijn neus en even later kwam Nelson Mandela een ererondje op een golfkarretje maken.

Wat stadionbezoek betreft biedt het komende EK weinig verrassingen, want Douw heeft alle twaalf stadions natuurlijk al eens bezocht. Hij gaat wel naar de drie thuiswedstrijden van Oranje in de Arena. „Wat me doet denken aan die keer dat ik kaarten voor de WK-finale van 2006 in het Olympiastadion in Berlijn probeerde te bemachtigen. Als ik die combinatie stadion/wedstrijd toch eens zou kunnen vincken !”

Hans Douw bedacht een plan. In 2005 had hij foto’s van toenmalig FIFA-bons Sepp Blatter gemaakt tijdens het WK onder de 20 in Nederland. De Voorschotenaar fabriceerde een fraaie collage, deed er een beleefde Engelse bedelbrief bij en hoorde nooit meer wat.

„Later zag ik een documentaire over Blatter. Hij liet de interviewer zijn ‘meest dierbare souvenirs’ zien. Wat stond daar op die tafel? Zilveren schalen, protserige bokalen én mijn lijstje met kiekjes! Miljoenen verdiend met schimmige deals, maar trots glimlachen bij een fotocollage uit Voorschoten ...”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
EK 2021