'Dwight Lodeweges is de beste trainer die ik ooit heb gehad", zegt Leonard Nienhuis voor het clubhuis van  bij VV Aduard.

Leonard Nienhuis van profkeeper tot cipier: ‘Het gevangeniswereldje is eerlijker dan het voetbalwereldje'

'Dwight Lodeweges is de beste trainer die ik ooit heb gehad", zegt Leonard Nienhuis voor het clubhuis van bij VV Aduard. Foto: Geert Job Sevink

Leonard Nienhuis beëindigde twee jaar geleden z’n profloopbaan. Tegenwoordig werkt de oud-doelman als cipier in de gevangenis van Veenhuizen. ,,Het gevangeniswereldje is eerlijker dan het voetbalwereldje.’’

Met een kop koffie zit Leonard Nienhuis naast zijn vrouw Cheyenne in een flauw ochtendzonnetje op een bankje voor zijn huis in Aduard. Hij heeft twee uur geslapen en is net wakker. Een collegacipier was ziek en Nienhuis wierp zich op de nachtdienst op zich te nemen. Hij had het interview best mogen verplaatsen, maar de oud-doelman van onder meer SC Cambuur en SC Veendam heeft dat niet overwogen. Afspraak is afspraak.

‘Het voetbal was klaar. ik wilde de maatschappij in’

De fotosessie vindt plaats bij zijn huidige club, de derdeklasser Aduard 2000, op ‘doeltrapafstand’ van zijn huis. Sinds het beëindigen van zijn profloopbaan speelt hij bij de club van zijn jeugd. Niet als keeper, maar tussen de gewone mensen op het veld. Hij begon er in een vriendenteam, maar dit seizoen maakt hij zijn opwachting in het eerste. ,,In de verdediging, ik ben geen loopwonder’’, lacht Nienhuis.

loading

Nienhuis groeide op in Aduard en keerde met zijn vrouw, na enkele jaren in de stad Groningen te hebben gewoond, terug naar zijn geboortegrond. ,,We hebben nog geen moment spijt gehad van de verhuizing. Het dorpsgevoel, hoe hier geleefd wordt, vind ik veel prettiger. Voor de kinderen is het ook beter’’, zegt Nienhuis, inmiddels terug in zijn knusse woning, lurkend aan een tweede kop koffie

Nienhuis is pas dertig, maar al twee jaar geen prof meer. Hij besloot er zelf begin 2019 een punt achter te zetten. ,,Na mijn tijd bij Sparta heb ik nog wel een halfjaar door getraind. In de winterstop was ik dichtbij een transfer naar NEC, maar mijn gevoel zei nee. Dat had niets met NEC te maken, dat is een mooie club en ik zou er ook speeltijd krijgen, maar ik wilde de maatschappij in. Het was gewoon klaar.’’

De veroorzaker van de snelste strafschop ooit

Hij heeft er geen moment spijt van gehad. Ook niet als hij de drie jaar oudere Dennis Telgenkamp, van wie hij de concurrentiestrijd bij SC Cambuur ooit won, nu in de eredivisie bij FC Emmen ziet spelen. ,,Ach, soms denk ik wel eens: wat als. Zo was ik in mijn tijd bij FC Groningen dicht bij een overstap naar PSV, maar ik bleef. Toen koos PSV voor Jeroen Zoet. Wat als ik een andere keuze had gemaakt? Waar had ik dan gestaan? Ik zal het nooit weten.’’

Nienhuis kijkt met een goed gevoel terug op zijn profcarrière. De mooiste tijd beleefde hij in Leeuwarden. ,,Het kampioenschap was het hoogtepunt. Zeker op de manier waarop wij het deden. De trainer, Alfons Arts, werd ontslagen en Henk de Jong kwam voor de groep. We verloren het eerste duel nog van Almere City en toen kreeg ik de voorkeur boven Telgenkamp. We wonnen zeven keer op rij en werden op de slotdag kampioen.’’

Lodeweges is tactisch geweldig. Hij zou Koeman moeten opvolgen

Nienhuis speelde daarna met Cambuur drie seizoenen op rij in de eredivisie. Aan de derby’s tegen SC Heerenveen bewaart hij de fijnste herinneringen. Thuis wonnen we twee keer en uit speelden we nog een keer met 2-2 gelijk. Ik veroorzaakte in die wedstrijd de snelste strafschop ooit in de eredivisie. Ik heb dan niet het hoogste niveau gehaald, maar dat record staat maar mooi op mijn naam, haha.’’

H oewel Henk de Jong hem de kans gaf en hij mooie momenten met de trainer beleefde, noemt hij Dwight Lodeweges als zijn beste trainer. ,,Hij was fantastisch, de beste trainer in alle opzichten die ik heb gehad. Hij is zo rustig, wordt nooit boos, maar is wel duidelijk. Tactisch is hij geweldig. Bij Oranje zijn ze op zoek naar een vervanger voor Ronald Koeman, maar ik vind dat meneer Lodeweges het moet doen. Maar media en publiek willen vast weer een trainer met een bepaald verleden.’’

Vanwege zijn bewondering voor Lodeweges, doet het Nienhuis pijn om terug te denken aan de laatste dag van de oefenmeester bij Cambuur. ,,Er is toen een vies spelletje gespeeld. Lodeweges was rond met SC Heerenveen en er was een afspraak dat het pas na het seizoen bekend zou worden. Heerenveen maakte het al eerder bekend en toen kwamen er ineens twintig boze, emotionele en doorgesnoven lui met bivakmutsen op het veld. Het is de enige keer dat ik Lodeweges heb zien rennen.’’

‘Ben jij niet Jelle ten Rouwelaar?’

De invasie van het groepje supporters was Nienhuis’ eerste ervaring met beveiliging, het vakgebied waar hij nu in werkt. Via zijn schoonvader kwam hij als cipier in de gevangenis van Veenhuizen terecht. ,,Ik vind het echt heerlijk om er te werken en met de boeven om te gaan. Ik ben nu bewaker, maar ik wil ooit ook wel iets met sport doen met die jongens. Dat is toch iets waar ze zich voor inzetten en wat ze echt leuk vinden.’’

Soms zijn er gedetineerden die Nienhuis herkennen. Ben jij niet die keeper? Meestal ontwijkt Nienhuis de vraag. ,,Of ik maak een geintje. Dan zeg ik tegen een boef dat ik Jelle ten Rouwelaar ben. Ik lijk wel een beetje op hem. Oh, die van NAC zeggen ze dan. Het blijven gevangenen, dus je wilt niet dat ze alles van je weten, al komen ze er vaak toch wel achter.’’

Nienhuis hoopt het werk tot zijn pensioen te kunnen doen. In het voetbal zullen we hem in elk geval nooit meer zien. ,,Ik heb een mooie tijd gehad als voetballer, maar het heeft ook z’n nadelen. Er wordt veel achter elkaars rug om gesproken. Eigenlijk is het gevangeniswereldje eerlijker dan het voetbalwereldje.’’

menu