FC Emmen-verdediger Nick Bakker

Verdediger Nick Bakker van FC Emmen na derde zware knieblessure: 'Zodra ik het veld opstap, ervaar ik geen angst'

FC Emmen-verdediger Nick Bakker Foto: Jaspar Moulijn

Nick Bakker liep eind september vorig jaar voor de derde keer een zware knieblessure op. Nu, bijna een jaar later, voelt de verdediger van FC Emmen zich weer topfit en is het wachten op een rentree in de basis.

Nick Bakker weet het nog als de dag van gisteren: vrijdagavond 27 september 2019, in eigen huis tegen ADO Den Haag. De linker centrale verdediger heeft de week voorafgaand aan het duel uit voorzorg nauwelijks getraind wegens lichte hamstringklachten. Alleen op de dag voor de wedstrijd werkt hij zich een kleine twintig minuten in het zweet.

De hamstring voelt redelijk aan en bovendien heeft de club behoefte aan een goed resultaat, aangezien de teller na zeven wedstrijden slechts op vier punten staat. Maar na een half uur spelen, als Emmen inmiddels een 1-0 voorsprong te pakken heeft, komt Bakker na een duel met Crysencio Summerville verkeerd neer; het is alsof hij door zijn hoeven zakt. Even flitsen de hamstringklachten door zijn hoofd, maar algauw weet hij wel beter.

Kruisband

Voor de derde keer in zijn carrière scheurt de inmiddels 28-jarige Groninger een kruisband af. Waar het in zijn tijd bij FC Groningen twee keer kort achter elkaar zijn linkerknie betreft, is bij FC Emmen nu de rechter aan de beurt. „De eerste keer dat het gebeurde had ik heel veel pijn, maar dat was nu niet het geval”, blikt Bakker terug op het moment des onheils.

„Je voelt gewoon dat je bij wijze van spreken door de knie heen zakt. Het is alsof de botten even tegen elkaar aankomen. Toen wist ik dat het een kruisbandblessure was. Gelukkig ben ik iemand die direct vooruitkijkt. Ik besefte diezelfde avond nog: als ik van twee kruisbandblessures ben teruggekomen, dan moet dat toch deze keer ook wel lukken?”

Dat besef kwam echter nadat de verdediger het slechte nieuws aan zijn ouders had verteld. Bakkers vader, zijn grootste fan, zat op de tribune en zou hem na de wedstrijd terug naar Groningen brengen. In tranen op de massagetafel, terwijl de wedstrijd nog bezig was, drukte zoonlief de fysiotherapeut op het hart om nog niet aan vader kenbaar te maken dat hij waarschijnlijk opnieuw een zware knieblessure had opgelopen.

Die dacht net als veel anderen op De Oude Meerdijk nog dat het een pijnlijke hamstring betrof. „Ik wilde het hem zelf in de auto vertellen. Omdat ik weet wat zo’n blessure met mijn ouders doet. Zij hebben er misschien nog wel meer last van dan ik. We zijn met zijn tweeën in de auto eventjes kapotgegaan, dat was heftig. Ook mijn moeder was er kapot van.”

Je wordt er helemaal gek van

Maar net als de voorgaande twee keren zet Bakker zijn schouders onder het revalidatieproces. Na de operatie in het Martini Ziekenhuis bestaat de dagelijkse routine wekenlang uit het liggen op bed en bank, series kijken, slapen en van anderen afhankelijk zijn.

Mentaal een zware periode voor de normaal zo actieve linker centrale verdediger. „Op een gegeven moment word je er gewoon helemaal gek van. Echt verschrikkelijk. Ik denk dat dit de ergste fase is van het hele proces. Ik had ook veel pijn dus ik kon niet vooruitdenken, om het zo maar te zeggen... Ik bedoel, als je weer een beetje kunt lopen komt er wat beweging in het proces en wordt het fysiek en mentaal wat makkelijker.”

Na zeven maanden te hebben gerevalideerd, was het in mei dan eindelijk zover. Vanaf het moment dat de betaaldvoetbalclubs weer de trainingsvelden op mochten stappen – wegens het om zich heen grijpende coronavirus kwam in maart de competitie plots tot een einde – gold dat ook voor Nick Bakker.

Lekker, maar het was voor hem nog altijd oppassen dat de negativiteit het niet van zijn positieve instelling zou winnen. „Naar de buitenwereld deed ik wel alsof alles goed zou komen, maar je weet het natuurlijk nooit zeker. Daarom werkte ik er buiten de trainingen aan om positief te blijven denken. Daar kreeg ik geen mentale begeleiding voor, maar het was en is puur iets waar ik zelf mee bezig ben. Dat dit lukt, komt denk ik door mijn eerdere blessures.”

Over dat coronavirus gesproken: stiekem vond de Groninger het niet heel erg dat de competitie voortijdig werd beëindigd. Vlak na zijn blessure trok FC Emmen Miguel Araujo aan, die met verve plaatsnam op de rechter centrale verdedigerspositie.

Bakkers linker centrale positie werd daardoor afwisselend ingevuld door Michaël Heylen en Keziah Veendorp, uitgerekend zijn maatje met wie hij dagelijks naar de club rijdt. „De jongens deden het prima, zaten in een goede flow en dat gun ik ze. Maar dat de competitie stopte gaf mij rust in het hoofd. Je gaat gedurende het seizoen toch denken: had ik daar maar gestaan. Je kunt wel zeggen dat hoe ouder je wordt hoe minder last je daarvan hebt, maar zo werkt het niet. Dat gevoel blijft altijd, als voetballer.”

De oude Bakker

Inmiddels staat Bakker alweer een paar maanden op het veld. In de voorbereiding speelt hij een paar halve wedstrijden en tijdens de verloren eredivisiewedstrijden tegen VVV Venlo (3-5 verlies) en PSV (2-1 verlies) mag hij in de slotfase als invaller het veld betreden. Het lijkt erop alsof de oude Bakker weer aanstaande is, maar is dat ook zo? „Het begint te komen, het is nu zaak om wedstrijdritme op te doen en wedstrijdsituaties mee te maken”, oordeelt hijzelf.

Angst voor een nieuwe knieblessure heeft hij niet echt. „Er zijn soms dagen dat ik de knie even voel, maar het is niet zo dat ik bang ben om een duel aan te gaan of wat dan ook. Bij FC Groningen had ik daar wel last van, maar zodra ik nu het veld opstap, ervaar ik geen angst.”

Hoewel hij nog niet het gewenste wedstrijdritme heeft opgedaan, acht Bakker zichzelf klaar voor het moment dat trainer Dick Lukkien hem nodig heeft. Het is geen geheim dat Lukkien in hem en Araujo het ideale verdedigende centrale duo van FC Emmen ziet, maar wanneer Bakker in de basiself aan de zijde van de Peruaan zal verschijnen is slechts gissen.

 „Het is niet aan mij om te zeggen dat wij het ideale centrum vormen. Ik wil de andere jongens niet tekortdoen. Kez (Keziah Veendorp, red.) doet het de laatste tijd heel goed en heeft zich goed ontwikkeld. Het is aan mij om hem eruit te spelen. Ik wil natuurlijk op zijn plek staan, op dat doel ben ik gefocust, maar of dat gaat gebeuren ligt aan mijzelf. Laat ik het zo zeggen: als ik fit ben, speel ik. Zo lang ik dat niet ben, speelt hij.”

Bakker heeft tot nu toe 114 duels in het rood-wit van FC Emmen gespeeld en staat 29ste op de lijst van FC Emmen-spelers met de meeste wedstrijden aller tijden. „Het hadden er 140 moeten zijn, als ik mijn kruisband niet had gescheurd”, reageert de 28-jarige Groninger scherp.

„Maar als je ziet waar ik vandaan kom – in totaal drie kruisbandblessures overwonnen – ben ik heel trots op deze cijfers. Bij Jong FC Groningen had ik eigenlijk geen toekomstperspectief meer. Er waren zelfs mensen die zeiden dat ik beter een studie kon oppakken. Dat irriteerde heel erg, en ik dacht: zak in de stront, zo van: waar heb jij het nou over’ Uiteindelijk heb ik mijn eigen weg gevolgd, heeft Lukkien mij bij FC Emmen een kans geboden en heb ik weer een sterk geloof in mijzelf.”

menu