Donar-guard Vernon Taylor.

Basketballer Vernon Taylor van Donar kent geen twijfels: We kunnen een plafond bereiken, daar word je gewoon bang van

Donar-guard Vernon Taylor. Foto: Jan Kanning

De basketballers van Donar moeten donderdagavond in Martiniplaza een 76-71 achterstand goedmaken op Zwolle om de bekerfinale te bereiken. Vernon Taylor twijfelt er niet aan dat dat gaat lukken.

Hij lijkt altijd de grootste lol te hebben in het veld, rent soms op een camera af om vlak voor de lens zijn brede grijns te tonen. Na een mooie aanval kan hij zo uit zijn dak gaan dat hij spontaan begint te klappen of een vreugdedansje begint te maken. Sommigen verdenken Vernon Taylor ervan dat hij een klein steekje los heeft, maar nee, dat is volgens de bijna 33-jarige Amerikaan geenszins het geval.

,,Het is puur de energie en de liefde die er op zulke momenten uitkomt bij mij’’, vertelt de guard uit South Carolina, die via Libanon, Finland, Bulgarije, België, Polen, Den Bosch en Cyprus dit seizoen bij Donar terecht is gekomen. In de eerste maanden onder Erik Braal voelde Taylor zich soms nog wat onbegrepen. Bij de clubs waar hij speelde was hij meestal starter. Hij moest er erg aan wennen dat de Donar-coach juist wilde profiteren van de flow die hij met zich meebrengt als hij van de bank komt.

De slechtste beslissing

,,Ik snap nu mijn rol en die voer ik met een lach uit’’, vertelt Taylor. ,,Ik houd van wat ik doe. Als het plezier van mijn werk afspat, slaat dat over op de fans. Daar geniet ik van. Ik ben nog steeds enorm gek op het spelletje, ben 32, word deze week 33, maar ik loop nog steeds over het veld alsof ik 25 ben. Dat is toch te gek? Een van mijn trainers stopte toen hij 33 was, maar daar heeft hij altijd spijt van gehad. De slechtste beslissing die hij in zijn leven heeft genomen, zei hij tegen mij. Hij gaf me een dringend advies. Zolang je kan rennen, moet je blijven spelen. Ik hoop dat ik nog een jaar of acht te gaan heb, net zoals Teddy Gipson die vorig jaar op zijn veertigste nog bij Donar speelde.’’

Natuurlijk wil Taylor in de tijd die hem nog rest prijzen pakken, om te beginnen de Basketball Cup, zoals de beker tegenwoordig gedoopt is in Nederland. Donar staat in de halve finale. De eerste wedstrijd tegen regerend landskampioen Zwolle kende dinsdag een wonderlijk verloop. De Groningers gaven in de eerste drie kwarten niet thuis, keken tegen een gigantische achterstand aan, maar ze draaiden de wedstrijd in de laatste periode helemaal om om uiteindelijk met een te overziene 76-71 nederlaag van het veld te stappen. Die achterstand moet donderdagavond (aanvang 19.30 uur) in Martiniplaza te herstellen zijn.

Een plafond zo hoog, daar word je gewoon bang van

,,De druk ligt na onze comeback bij Zwolle’’, zo luidt de overtuiging van Taylor. ,,Zij hebben iets om zich zorgen over te maken, niet wij. Voor mijn gevoel stapten wij als winnaars van het veld nadat we de rollen om hadden gedraaid. Weet je, als je in staat bent om je op te richten nadat de tegenstander je mentaal compleet heeft afgebroken met een achterstand van 21 punten, ben je als team heel erg sterk. Wij zijn net honden, kunnen ons helemaal vastbijten in onze opdracht. Wij gaan niet op de knieën. Voor niemand. We hebben de kwaliteiten om een hoog plafond te bereiken met elkaar. Zo hoog, daar word je gewoon bang van. Daar zijn we nog lang niet. Er zit nog heel veel rek in dit team.’’

Volgens Taylor gaat het in de return tegen Zwolle niet meer om tactiek. ,,Het gaat maar om één vraag: wie wil die finale meer: zij of wij. Vechten, 50/50-ballen winnen, dat staat ons te doen. Ik wil prijzen winnen. Daar leef ik voor. Ik heb het wel eens tegen de coach gezegd. Hoezo zou je je niet kunnen opladen voor wedstrijden tegen kleinere clubs als Den Helder of Amsterdam. Dit is ons leven, dit is ons werk, met deze sport brengen we brood op de plank voor onze families. Daarom mag je nooit verzaken, moet je er altijd staan en volle bak gaan. Zo denk ik erover en zo zal het ook in de wedstrijd tegen Zwolle gaan. Er is maar een uitkomst mogelijk en dat is dat wij naar de bekerfinale gaan.’’

menu