Illustratie: Infographics DvhN

Briefwisseling Pomp en De Jong: Onze clubs laten zich maatschappelijk van hun beste kant zien

Illustratie: Infographics DvhN

Voetbalverslaggevers William Pomp en Thijs de Jong schrijven elkaar elke week over ‘hun’ club in de eredivisie. Lees hier de correspondentie.

Hoi William,

Hoe was jouw Pasen? Vrolijk denk ik. Pasen is namelijk altijd vrolijk, Kerst is fijn en Nieuwjaar gelukkig. Ik heb een prima paasweekend gehad. Het is wel ontzettend jammer dat we in deze tijden familie niet kunnen bezoeken (mijn schoonouders zijn woonachtig in Grootegast en hebben een DvhN-abonnement, vandaar deze woorden).

Op eerste paasdag heb ik samen met mijn vriendin een heerlijk driegangendiner van Restaurant Eetwaar Pim en Marieke gegeten. Je hoeft alleen nog wat op te warmen en klaar is Kees. Een absolute aanrader. Na het eten hebben we ons gebogen over een legpuzzel. Het is al de derde van duizend stukjes die we in deze crisistijd maken. Je begrijpt, ik begin het voetbal zo langzamerhand flink te missen.

Op zondag zag ik op de NOS een terugblik van het EK 1992. Het is het laatste grote toernooi dat ik niet bewust heb gezien. Natuurlijk kende ik de spelers en de uitslagen, maar nooit zag ik de hele wedstrijd Nederland-Duitsland op dat toernooi. Heel fijn om Van Basten, Gullit, Rijkaard en Bergkamp negentig minuten te zien spelen.

Mijn eerste grote voetbaltoernooi was het WK 1994. Ik voetbalde zelf net een jaar. Het hoogtepunt van dat wereldkampioenschap was de wedstrijd tegen Saoedi-Arabië. Mijn ouders maakten mij ’s nachts om 02.00 uur wakker voor deze wedstrijd. Ik weet nog dat Gaston Taument rond kwart voor vier de winnende in het doel kopte. Ik begreep nog weinig van voetbal, maar werd dat toernooi groot fan van Daniël Amokachi, Yordan Letchkov, Faustino Asprilla, Jorge Campos en Thomas Brolin. Vooral vanwege hun namen, denk ik.

Misschien dat achtjarige jongens en meisjes over twee jaar een WK zien met Sergio Peña, Miguel Araujo en ach, wie weet Glenn Bijl. Ook mooie namen om fan van te worden.

Groeten, Thijs


O Thijs,

Je haalt vast een wit voetje bij je schoonouders met de vleiende woorden uit jouw eerste alinea. Fijn dat Pasen net als anders vrolijk was. Hier in Haren idem dito.

Tijdens eerste paasdag hebben we in petit comité en met inachtneming van de geldende maatregelen onder anderen het mes gezet in een heerlijke slagroomtaart van de warme bakker uit Helpman. ‘s Avonds hebben we bij Bodega y Tapas hier in het dorp fijne Spaanse hapjes gehaald. Ze hebben daar net als bij veel andere eetgelegenheden dezer dagen van de nood een deugd gemaakt. Voor zolang de crisis duurt is het etablissement omgedoopt tot afhaalrestaurant. Eerlijk is eerlijk, tafelen op locatie heeft meer cachet, maar onder de gegeven omstandigheden was het prima zo. Ik vind het zaak om de lokale ondernemer te supporten. De nijveraar die waar mogelijk buiten de gebaande paden durft te treden gaat dit overleven, daar ben ik van overtuigd.

Op tweede paasdag moest ik voor iets zakelijks even in het noorden van de provincie zijn, alwaar ik spontaan besloot tot een uitgebreide wandeling over een totaal verlaten dijk langs de Eems. Het was heerlijk om tussen Delfzijl en het pittoreske dorpje Nansum de zilte lucht op te snuiven en de gedachten te ordenen. Uiteraard kwamen ons aller FC’s ook voorbij in mijn bovenkamer en dan met name FC Groningen.

Ik denk dat de directieleden Wouter Gudde, Mark-Jan Fledderus en Marc-Jan Oldenbandringh met terugwerkende kracht God op hun blote knietjes danken dat ze in de maanden voorafgaand aan de crisis de portemonnee nog even flink hebben gespekt met de verkoop van Kaj Sierhuis en Samir Memisevic. Dat heeft al met al toch een paar miljoen in het laatje gebracht, waardoor over de liquiditeitspositie van de club op dit moment geen zorgen bestaan, al worden de Groningers op andere fronten wel zwaar getroffen door de coronamalaise zoals ik eerder memoreerde.

Maar cash op zak om in deze tijd de lopende rekeningen te kunnen betalen is hartstikke belangrijk. Ik hoor in de wandelgangen dat de situatie bij andere clubs wat dat betreft een stuk nijpender is. Ik zei deze week nog tegen Fledderus dat hij daar mooi zijn voordeel mee kon doen. Clubs die dringend verlegen zitten om geld doen waarschijnlijk net iets gemakkelijker afstand van een felbegeerde speler dan in een normale situatie. De technisch directeur gaf meteen te kennen die handelwijze niet kies te vinden. Dat vond ik op mijn beurt dan wel weer een nobele houding van iemand die in het veld toch bekend stond als een viezerikje. Overigens met het hart op de goede plaats, want Fledderus stond afgelopen week vooraan toen er door FC Groningen 6300 zakjes met paaseieren werden bezorgd bij de oudere medemens in de provincie. FC Emmen deed hetzelfde met bloemen en boodschappen. In maatschappelijk opzicht laten onze profclubs zich van hun beste kant zien. Hulde!

Tot volgende week, William

menu