Foto: Archief DvhN

De Eemsmond Ronde van Groningen: een 'klassieker' met veel potentie

Foto: Archief DvhN

Weg uit het gedrocht dat de clubcompetitie is, heeft de Eemsmond Ronde van Groningen vanaf zaterdag alles in zich om uit te groeien tot een klassieker. Een échte.

Het woord ‘klassieker’ wordt te pas en te onpas gebruikt, ook in de wielersport. Zo heet de Ronde van Groningen nu een ‘vrije klassieker’ te zijn, werd in november vorig jaar gemeld. Het betekent in dit geval niet meer en niet minder dat de koers geen deel meer uitmaakt van de zogenaamde clubcompetitie en dat deelname niet slechts is weggelegd voor club- renners.

Promotiecompetitie
Met de intrede van de clubcompetitie - eertijds: promotiecompetitie - moest in de jaren negentig een tegenhanger worden gecreëerd voor de topcompetitie, een reeks wedstrijden waarin de beste amateurs van sponsorploegen reden. De ‘promotiecompetitie’ was voor clubs; bij winst konden ze promoveren naar de topcompetitie.

Het was leuk en aardig, maar met het eindeloos categoriseren van renners door de wielerbond bleef er weinig over van top- en clubcompetitie. Waar ‘vroeger’ onder de profs het rijtje veteranen-amateurs-liefhebbers kwam, is dat nu opgedeeld in een onoverzichtelijk geheel: belofte, elite, amateurs, sportklasse en vier leeftijdsgrenzen bij de Masters.

Eén van de gevolgen is dat het gros van de Nederlandse clubs moeite genoeg heeft om op zaterdagochtend zes renners bij elkaar te schrapen. Bovendien kampen organisaties met een structureel tekort aan vrijwilligers, om over de financiën maar te zwijgen.

Samengevoegd
Waar de clubcompetitie eerst nog afzonderlijk in Noord en Zuid werd verreden, werd dat dit seizoen samengevoegd. Het lijkt het begin van het einde. Er waren te weinig clubs om in twee regio’s te rijden. Het gevolg was dat noordelijke clubs helemaal naar Zeeland moeten om te koersen. En andersom.

Na de voorrondes (een reeks van stad-tot-stad-wedstrijden) plaatsen de beste clubs zich voor de finale. Die wordt over meerdere dagen verreden met onderdelen die het hele seizoen niet aan bod zijn gekomen. De winnaar noemt zich Nederlands clubkampioen, maar die titel wordt in die zin net zo onnauwkeurig gebruikt als het predicaat ‘klassieker’.

Hoger niveau
Uit die clubcompetitie heeft de Ronde van Groningen zich teruggetrokken. Het verschil? De organisatie mag nu zelf ploegen toelaten en er mag een hoger niveau worden toegelaten. Waardoor de kans op een aansprekender winnaar groot is geworden. Het zou de Ronde van Groningen sieren; na grote namen als Klein, Keizer, Jakobs en Schipper hield de koers de eer hoog: ook met clubrenners won altijd wel een sterke naam.

Zaterdag hebben die clubrenners slechts marginale kansen. Tegenover een sponsorploeg als Piels, dat met de sterkst mogelijke formatie rijdt, zullen slechts eenlingen zich kunnen onderscheiden. De koerswijziging maakt de roemruchte ronde, met een rijke geschiedenis vanaf 1979, een selectief parkoers, en in het wielervoorjaar, tot een ‘klassieker’ met veel potentie.

loading  

menu