Jan Venhuizen tijdens zijn marathon van Sneek in 2015. Foto: Archief DvhN

De jaren gaan tellen voor atleet Jan Venhuizen en dus doet hij een stapje terug

Jan Venhuizen tijdens zijn marathon van Sneek in 2015. Foto: Archief DvhN

Jan Venhuizen uit Appingedam, bijna vijftig, stopte na zaterdag met marathonlopen op niveau. ,,Ik merk dat de jaren gaan tellen, maar ik heb daar niet veel moeite mee.’’

Het is eigenlijk een klein mirakel dat Jan Venhuizen aan de start stond van de Mar-athon rond Sneek. ,,Ik had dood of invalide kunnen zijn’’, zegt de atleet uit Appingedam.

Venhuizen was in november bezig met de bouw van zijn nieuwe woning toen hij door het trapgat van de eerste verdieping op de begane grond viel. ,,Met mijn heup op de betonnen vloer en daarna met mijn hoofd.’’

Hij krabbelde versuft overeind en wist door de pijn niet of hij botten had gebroken. ,,Dat viel gelukkig mee. Ik had een hersenschudding en flink wat kneuzingen. De dokter was nog bang voor een scheur in het kuitbeen, maar foto’s wezen uit dat dat niet het geval was.’’

Hersenbloeding

Venhuizen kon een maand niet trainen. Hij verbeet zich en incasseerde enkele weken later weer een klap. ,,Mijn vader kreeg op 73-jarige leeftijd een hersenbloeding en is op oudjaarsdag overleden. Het was een roerige periode. Niet om zielig te doen, maar het geeft aan hoe kwetsbaar je bent in dit leven.’’

Twee maanden na de val waagde hij zich in Appelscha aan een crossje. Onderweg sprongen de tranen in zijn ogen. ,, Mán, wat heb ik genoten! Ineens besefte ik hoe goed ik er voor weggekomen ben. Ik koester nu meer dan ooit dat ik gezond ben en nog altijd plezier heb in het hardlopen.’’

Puike vorm

Het huis is af, het verdriet heeft een plekje gekregen en Jan Venhuizen is weer helemaal fit. Aan de vooravond van zijn twintigste marathon geeft hij aan in puike vorm te steken. ,,Ik heb heerlijk ‘op omvang’ kunnen trainen, in één week 205 kilometer.’’

Met zijn 49 jaar is Venhuizen de nestor onder de toplopers. De in Overschild geboren atleet – vader van drie kinderen, handelaar in schaatsen en manager van elf noordelijke atleten – leunt op discipline en kan afzien. ,,Sinds mijn trainer is gestopt, maak ik mijn eigen trainingsschema’s, waarbij ik voortborduur op zijn visie. Ik kan in mijn eentje trainen, omdat ik ervaring heb, over een enorme drive beschik en niet bang ben mezelf kneiterhard aan te pakken.’’

Perfectionist

Venhuizen noemt zich competitief en een perfectionist. ,,Dat laatste heb ik in de sport, maar ook als ik een huis bouw.’’ Hij is ook een tikje ijdel. Af en toe verft hij zijn haar. ,,Dat doe ik, zoals een atleet eens zei, omdat ik ‘in de markt sta’. Ja, ik ben alleen en maak er geen geheim van ooit weer het leven te willen delen met een leuke vrouw.’’

Bewijsdrang? ,,Ja.’’ Waar komt dat vandaan? ,,Poeh. Ik was als jongetje bescheiden, stil en verlegen, maar ineens bleek ik ergens goed in te zijn. Dat heeft me ongelooflijk veel kracht en energie gegeven.’’

Schaatswedstrijd

Hij was zestien toen zijn zus thuis kwam van een schaatswedstrijd op het Schildmeer. ,,Met een mooie medaille. Ik zei: zo eentje wil ik ook. De volgende dag reed ik een tocht van tachtig kilometer. Dat ging lekker en die medaille was werkelijk prachtig. Een paar dagen later zag ik de Elfstedentocht op televisie. Die moest en zou ik rijden.’’

In 1986 – ‘ik was inmiddels bezeten van schaatsen’ – werd opnieuw de Elfstedentocht uitgeschreven. ,,Ik was met m’n zeventien jaar te jong, maar mijn moeder zette me toch op de trein naar Leeuwarden. Ik startte, als ‘zwartrijder’, om zes uur en finishte twaalf uur later.’’

Uitgeloot

Venhuizen probeerde daarna .op legale wijze te starten, ,,maar ik werd uitgeloot.’’ Hij lacht. ,,De ‘misdaad’ is verjaard, dus ik kan het wel vertellen. In 1997 hebben mijn broer en ik de stempelkaarten nagemaakt en ook de oranje armband. Heerlijk gereden en alle stempels ontvangen.’’

Triatleet

Schaatser Venhuizen werd triatleet Venhuizen. ,,Zwemmen is nooit mijn hobby geweest, maar ja: er lag in die jaren nauwelijks ijs.’’ Hij volbracht vijf keer de loodzware Almere Triathlon, zijnde 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42 kilometer hardlopen. ,,Toen had ik genoeg van dat gezwem en wilde ik alleen nog hardlopen.’’

In 2006 debuteerde hij in een officiële marathon. ,,Dwars door Drenthe, over de nieuwe N381 vanaf Hoogersmilde, met de finish voor Dierenpark Emmen. Veertig kilometer tegenwind; ik deed er twee uur en veertig minuten over.’’

De mooiste marathonzege

Vijf jaar later volgde de eerste aansprekende marathonzege. ,,Mijn allermooiste.’’ Venhuizen won de Berenloop op Terschelling. ,,Ik deed het in 2.32,51, mijn persoonlijk record. Dat zal zo blijven’’, aldus Venhuizen. ,,De jaren gaan tellen. Geloof me: ik heb daar niet zoveel moeite mee. Ik kan het accepteren, iedereen wil ouder worden, toch? Tegelijkertijd ben ik er trots op dat ik op mijn vijftigste nog zo fit ben. Ik leef gezond en voel me goed. Niks te klagen.’’

Niet meer keihard trainen

Na Sneek, waar hij vierde werd, doet Venhuizen ‘een stapje terug op de lange afstand’. Vooruit: deze zomer nog een wedstrijd over 50 kilometer in Winschoten, ,,maar dan is het klaar met de lange afstanden op niveau. Ik ga er niet meer keihard voor trainen. Na twintig marathons is het genoeg geweest. Het heeft niets te maken met de dingen die ik ervoor moet doen of me moet ontzeggen. Ik heb nooit iets met tegenzin gedaan. En als de trainingen en opofferingen resultaten opleveren, is het zeker allemaal te accepteren.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu