Anco Jansen in duel met Dean Huiberts van PEC Zwolle.

Dick Lukkien over het gelijkspel van FC Emmen tegen PEC Zwolle: 'Als je niet kunt winnen, moet je ook niet verliezen'

Anco Jansen in duel met Dean Huiberts van PEC Zwolle. Foto: ANP/Henry Dijkman

Inmiddels twee eredivisiewedstrijden op rij ongeslagen, maar nog altijd niet gewonnen. FC Emmen heeft wat dat betreft een dubbel gevoel overgehouden aan het gelijkspel op bezoek bij PEC Zwolle. „Tegen FC Utrecht wordt het weleens tijd voor een overwinning.”

Er was FC Emmen vrijdagavond alles aan gelegen om tegen PEC Zwolle de eerste driepunter van het eredivisieseizoen binnen te slepen. Was het niet om aansluiting te vinden bij de concurrentie onderaan de ranglijst, dan wel om van die hatelijke nul overwinningen af te komen. Wat dat betreft weinig verschil met de voorgaande wedstrijden, ware het niet dat na een nipte nederlaag bij Sparta (1-2), een gelijkspel tegen ADO Den Haag (1-1) en een zoete bekerzege op FC Groningen (2-1) het lek langzaam boven leek te komen. Het vertrouwen richting het duel met PEC was dan ook aanzienlijk toegenomen, bleek voorafgaand uit woorden vanuit de selectie.

Na afloop resteerde Dick Lukkien echter niets anders dan te concluderen dat het een armoedige wedstrijd was geweest, waarin de Drentse voetbalreus, zeker op basis van de tweede helft, weinig recht op een overwinning had. Behoudens een periode voor rust - met kansen voor Anco Jansen, Glenn Bijl en Caner Cavlan - en eentje richting het eindsignaal, zag de Veendammer oefenmeester dat de Zwolse tegenstander het initiatief had. „Naarmate de tweede helft vorderde, dacht ik: we bouwen de boel dicht.” En dan, op zijn Cruijffiaans: „Want als je niet kunt winnen, dan moet je ook niet verliezen.”

Geen excuses, niet fris genoeg

Het was voorafgaand aan het duel met PEC flink puzzelen geblazen voor Lukkien. In aanloop naar de vrijdagavond zag hij dé man in vorm, Lucas Bernadou, wegvallen door een positieve coronatest en bleek ook clubtopscorer Michael de Leeuw niet inzetbaar. De spits ondervond nog te veel hinder van een botsing het weekend ervoor, met ADO-doelman Luuk Koopmans. Een aderlating voor FC Emmen, maar de trainer wilde het niet aanwenden als excuus. „Ook Lucas had moeite gehad om hier schwung te brengen. We waren gewoon niet fris genoeg. Je zag bijvoorbeeld ook dat Marko Kolar moeite had met twee wedstrijden in drie dagen.”

Alsof de gifbeker dit seizoen nog niet leeg genoeg was, raakte Lentini Caciano - de vervanger van De Leeuw - al vroeg in de wedstrijd geblesseerd. Met het inbrengen van Anco Jansen kwam FC Emmen er weliswaar een paar keer gevaarlijk uit, maar wist het niet te scoren. Een boosdoener van de verder vrij armoedige wedstrijd was volgens de coach de ondergrond. „Ik ben niet van excuses, maar het veld was echt verschrikkelijk. Ik heb tachtig keer iemand met zijn standbeen zien wegglijden. Ik houd van natuurgras, maar als ik op zo’n veld moet spelen, speel ik liever bij ons op kunstgras.”

Punt uit het vuur gesleept

Jansen, die voor de verandering eens op de fiets naar het stadion kon omdat hij in Zwolle woont, toonde zich na de wedstrijd realistisch. „Of er meer in zat dan een punt? Nee, ik denk het niet. We hadden moeite met het creëren van kansen. Het valt ons daarentegen wel te prijzen dat we geen tegendoelpunt krijgen.” De gehaaide aanvaller zag een verschil van dag en nacht tussen de bekerwinst tegen FC Groningen en het duel met PEC. „Niet elke wedstrijd is hetzelfde, voetbal is soms onverklaarbaar. Ik houd hier trouwens niet een heel slecht gevoel aan over hoor. De spirit zat in de ploeg en we hebben een punt uit het vuur gesleept.”

Dat gebeurde met een andere keeper tussen de palen: Dennis Telgenkamp. De Wierdenaar kreeg na een sterk bekeroptreden tegen FC Groningen de voorkeur boven Felix Wiedwald, die hem eind oktober nog uit de basis verdreef. Op het oog een opmerkelijke keuze van Dick Lukkien om na een relatief korte periode voor de tweede keer van doelman te wisselen. Alhoewel, een dag voor de wedstrijd in Zwolle zei de trainer het best gek te vinden dat keepers over het algemeen niet gewoon als veldspelers worden beschouwd. „Soms heb je in een bepaalde wedstrijd andere kwaliteiten nodig op doel.”

Tijd voor een overwinning

Telgenkamp zelf was na de wedstrijd tegen PEC tevreden over zijn rentree in de basis en het houden van de nul. Erg druk had hij het echter niet gehad. „De eerste helft had PEC iets van drie kansen, in de tweede helft schoten ze nog een bal naast”, blikte de doelman terug. „Qua reddingen had ik dus niet veel te doen, maar ook voetballend waren er voor mij weinig mogelijkheden. Dat was gewoon moeilijk op dit veld. Het was als ploeg vooral veel tegenhouden, wat we gelukkig goed hebben gedaan. Natuurlijk hadden we liever drie punten gehad, maar je moet ook niet verliezen. Er zat vandaag denk ik niet meer in dan een punt.”

Lukkien koos in Zwolle voor Telgenkamp in het doel omdat de ervaren 33-jarige mede vanwege zijn meevoetballend vermogen rust in het spel van de Emmenaren brengt, waar Felix Wiedwald de bal over het algemeen sneller naar voren ramt. Telgenkamp was niet verbaasd toen hij hoorde dat hij zijn basisplek terugkreeg, wel blij verrast. „Na de winst op FC Groningen vertelden de jongens mij dat ze blij waren met mij in het doel. Dat het vertrouwen en rust gaf. Gelukkig heeft de trainer daar iets mee gedaan. Ik ga ervan uit dat ik dinsdag weer begin, thuis tegen FC Utrecht. Het wordt nu trouwens weleens tijd voor een overwinning.”

menu