Draverij eind vorig jaar op Victoria Park in Wolvega.

Stoor ik? Met drafsporttrainer Marcel Hauber: 'Wolvega is de Champions League'

Draverij eind vorig jaar op Victoria Park in Wolvega. Foto: Archief Bas Huybers

Met de rubriek ‘Stoor ik?’ haalt de sportredactie tijdens de coronacrisis een oud paardje van stal. Net als in vervlogen tijden bellen we dagelijks een betrokkene uit de sportwereld met de vraag hoe het hem of haar vergaat. Vandaag Marcel Hauber (49) uit Deurze, een bewierookt trainer in de drafsport. En de eerste vraag is altijd...

Stoor ik?

„Nee, we zijn net (gisteren begin van de middag, red.) aangekomen op de drafbaan in Gelsenkirchen. In Duitsland mag sinds deze week weer gekoerst worden. Gisteren (donderdag, red.) waren wij nog in Mönchengladbach.”

Vandaag mag in Nederland ook weer gekoerst worden, en wel op het Victoria Park in Wolvega. Heb je het gemist?

„Natuurlijk, het is je beroep! Je bent zó verweven met de sport en je verdient er je geld mee. Maar goed, het is vanwege corona de afgelopen maanden iets anders gelopen. En dat is te begrijpen, maar erg fijn dat er weer gekoerst mag worden. Mijn zoon (Marciano, red.) staat zaterdag aan de start in Wolvega, wat wij ook wel de Champions League van de drafsport noemen. Hij is vorig jaar begonnen en timmert aardig aan de weg. Het is afwachten waar hij eindigt.”

Je hebt er inmiddels dus ervaring mee: koersen zonder publiek. Hoe is dat?

„Vooral de sfeer is heel anders. Het is voor een eigenaar het mooist om naast de baan te kunnen staan, maar ook dat mag nu niet. Verder gaat sport om emotie, daar doe je het voor. Maar die beleving is zonder publiek nu veel minder. Daarnaast moet je verplicht een mondkapje op - die heb ik nu even afgedaan hoor - en krijg je van tevoren een protocol opgestuurd waar je je ten strengste aan moet houden. Het is anders dan anders, zeg maar. Aan de andere kant... iedereen is blij dat ze nu in ieder geval weer aan de slag kunnen.”

Voorlopig staat jullie thuisrace nog niet op het programma.

„Koersen op de drafbaan in het Stadspark zit er inderdaad nog even niet in. Wolvega zat er met al die strenge regelgeving bovenop en had de wil om een koers te organiseren. Het is over het algemeen ook de baan waar de meeste collega’s naartoe gaan. De andere banen moeten nu bedenken hoe zij in deze tijd koersen kunnen organiseren. Dat geldt ook voor de drafbaan in het Stadspark. Maar ik heb goeie hoop dat het lukt.”

Jij bent in die twee maanden aardig wat prijzengeld misgelopen, gok ik zo.

„Ja, die periode had niet veel langer moeten duren. Het mislopen van dat prijzengeld heeft aardig wat impact op het bedrijf. Dat gaat algauw om 40.000 euro. Daar beur je dan een deel van. Gelukkig zijn mijn klanten mij trouw gebleven. Maar moment hoor, even dit paard begeleiden...”

(30 seconden en heel wat paardengebries later). Ah, daar ben je weer. Collega’s van jou verkasten onlangs tijdelijk naar Zweden, omdat daar volop mag worden gekoerst. Schoot dat ook door jouw hoofd?

„Daar heb ik zeker aan gedacht, maar niet voor gekozen. Mijn zoon is pas net begonnen met rijden, om hem daar nu te stationeren... Maar niveau is niet het struikelblok hoor. Het is vooral een financiële afweging geweest. Het leven is daar veel duurder. Daarnaast moet je dan het bedrijf opsplitsen, personeel die kan opsturen en zelf tussen beide landen pendelen. Achteraf ben ik blij dat ik hier ben gebleven. Op het moment dat die jongens die kant opgingen, werd duidelijk dat ook hier weer mocht worden gekoerst.”

menu