FC Emmen houdt een punt over aan thuisduel tegen Willem II, ondanks rode rode kaart Glenn Bijl. Eindstand: 1-1

Caner Cavlan namens FC Emmen Foto: ANP

FC Emmen heeft zondag een punt overgehouden aan de thuiswedstrijd tegen Willem II. De wedstrijd eindigde in 1-1, ondanks een vroege rode kaart voor Emmen.

Trainer Dick Lukkien leefde met enige vrees toe naar het weekend. Niet zozeer vanwege het affiche in eigen huis tegen Willem II, maar des te meer vanwege de uitslag van de verplichte coronatest op vrijdag. Zijn assistent Bas Sibum raakte onlangs besmet met het vermaledijde virus en hoewel verder vrijwel niemand in de selectie en trainersstaf klachten vertoonde, weet je het maar nooit. Gelukkig bleek op zaterdag dat Sibum niemand had aangestoken en dat zowel de staf en selectie het op volle sterkte tegen de Tricolores uit Tilburg zouden kunnen opnemen.

loading

Maar wie dat had gedacht, kwam bedrogen uit. Dat bleek in de loop van de week al toen Keziah Veendorp op de training geblesseerd uitviel. Al snel bleek dat hij de wedstrijd tegen de Tilburgers aan zich voorbij moest laten gaan. Op vrijdag, twee dagen voor de wedstrijd, moest Michael Chacon eveneens geblesseerd de training verlaten. Lange tijd was onzeker of hij wél zijn opwachting zou kunnen maken, maar op zondag ontbrak zijn naam toch op het wedstrijdformulier. Een hard gelag voor trainer Dick Lukkien. Alsof de spoeling met het gemis van onder meer Ferhat Görgülü, Ben Scholte en Collin Seedorf nog niet dun genoeg was.

Een op zijn minst uitdagende puzzel voor de technische staf. Bij het leggen ervan werd gekozen om Hilal Ben Moussa (voor Chacon) en Nick Bakker (voor Veendorp) in de basis te zetten. Voor laatstgenoemde betekende dit zijn basisrentree na een maandenlange revalidatie van de derde kruisbandblessure in zijn carrière, opgelopen in oktober vorig jaar. Tegenover de blessuregevallen stond de terugkeer Michael de Leeuw in de spits, hersteld van spierklachten die hem een paar wedstrijden aan de kant hielden. Daardoor verhuisde Marko Kolar naar de linksbuitenpositie en moest Robbert de Vos, die de afgelopen twee wedstrijden in de basis speelde, plaatsnemen op de bank.

Vroege voorsprong, duurt niet lang

Met die gehusselde basisopstelling oogde FC Emmen in de eerste minuten een tikkeltje onwennig. Het waren de bezoekers die direct het initiatief namen, wat onder andere resulteerde in een kans voor Ché Nunnely. Een paar minuten laten was het echter de beurt aan de Emmenaren, met wie anders dan Sergio Peña aan de basis. De Peruaanse smaakmaker gaf een uitstekende bal op Kolar, die de bal weliswaar beheerst aannam maar vervolgens tegen Miquel Nelom aanschoot. Het leder belandde voor de voeten van De Leeuw, die geen moment aarzelde en zijn ploeg met een snoeihard schot op voorsprong zette.

Lang kon de thuisploeg daar niet van genieten. Een luttele zes minuten later trok Mike Ndayishimiye de stand alweer gelijk, na - het moet gezegd worden - een uitstekende aanval. Het was spits Evangelos Pavlidis die een steekpass in ontvangst nam, zich niet zelfzuchtig toonde en de bal aflegde. Ndayishimiye had alle tijd om de bal koeltjes over de doellijn te werken. Analist Lesmond Prinsen was helder in zijn oordeel over de rol van FC Emmen: „Geen druk op de bal, drie man stappen slecht in. Matig verdedigd hoor.”

Een open wedstrijd

In het vervolg van de eerste helft had Emmen ruim 60 procent balbezit en kreeg de ploeg een paar goede kansen. Zo belandde een bal van Kolar op de paal, zag Laursen in het zestienmetergebied het leder net voor de voetbal weggekaapt worden en tikte Willem II-doelman Robbin Ruiter een schot van Simon Tibbling ternauwernood naast. Daar stond onder andere een gevaarlijk schot van Görkem Saglam tegenover. Het spelbeeld verleidde analist Prinsen tot de volgende uitspraak: „Wat een open wedstrijd, maar ik vond FC Emmen vrij voorspelbaar. Met twee buitenspelers die naar binnenkomen en opkomende backs. Dat is makkelijk te verdedigen. Bovendien was Peña de enige verassing binnen de selectie. Dat maakte het lastig om kansen te creëren.”

Aan het begin van de tweede helft werd de wedstrijd opgeschrikt door een rode kaart voor Glenn Bijl. De verdediger trok tien minuten na rust aan de noodrem, nadat Ben Moussa de bal door een struikelpartij op een gevaarlijke positie verspeelde. Bijl leek met een sliding het vege lijf van zijn ploeg te redden, maar de VAR zag dat de man uit Stadskanaal daarbij de bal met zijn hand beroerde. Scheidsrechter Edwin van de Graaf liep naar het scherm en had slechts weinig tijd nodig om de VAR in het gelijk te stellen. De gegeven vrije trap werd in de Emmer muur geschoten maar opgepikt door Ndayishimiye, die de bal kiezelhard over de grond richting het Emmer doel schoot. Gelukkig voor de thuisploeg had Telgenkamp een uitstekende reactie in huis.

Emmen houdt knap stand

Met een man minder veranderde het spelbeeld. Willem II had veel de bal en speelde overwegend op de Emmer helft. Tot écht grote kansen leidde dit niet. Hoewel soms met hangen en wurgen, hield de thuisploeg de linies dicht op elkaar. Een kwartier voor tijd was het nog even billenknijpen geblazen toen Mats Köhlert de bal vanuit de lucht in één keer op de slof nam. Het leder vloog over Telgenkamp heen en spatte met een luide knal via de lat de tribune in. Tot meer van dat leken de Tricolores niet in staat. De uitploeg leek zichtbaar vermoeid en met de ingevallen Robbert de Vos en Desevio Payne bleek Emmen in staat om er een punt uit te slepen.

Prinsen: „Van Emmen kun je niet verwachten dat ze er na die rode kaart nog een leuke wedstrijd van maken. Daarbij had Willem II op een gegeven moment zo’n instelling van: we gaan geen extra risico nemen om alsnog de overwinning binnen te slepen. Sterker nog, dat hoorde ik de coach roepen. Als Willem II dat wel had gedaan, dan was het in de omschakeling nog leuk geworden.”

menu