FC Emmen en FC Groningen slijpen de messen voor hun zesde ontmoeting in de beker. De Drenten wisten er van de vijf voorgaande edities slechts één te winnen. Dat was wel gelijk een memorabele met drie goals van clubtopscorer aller tijden Michel van Oostrum.

Het was in de tijd dat het bekertoernooi begon met een regionaal ingedeeld poulesysteem toen FC Emmen en FC Groningen elkaar nog regelmatig troffen in de strijd om de cup met de grote oren. Het waren de jaren negentig. De groepsfase van het nationale bekertoernooi werd veelal beschouwd als onderdeel van de voorbereiding. Wie de poule overleefde, kwam in het grote toernooi terecht.

Geen basisplaats voor Bombarda

Het waren zo aan het eind van de zomer meestal zonovergoten dagen waarop FC Emmen en FC Groningen de degens kruisten. Zo ook op 13 augustus 1994 , toen de eerste serieuze Hondsrug-clash zich aandiende. Het was tijdens een zwoele zaterdagavond in het oude, maar prachtige Oosterpark toen een pas 21-jarige Mariano Bombarda zich zat te verbijten op de bank. Hij draaide een geweldig voorseizoen, maar kreeg weer geen basisplaats toebedeeld van trainer Hans Westerhof. De net van ACV overgekomen Argentijn, in Assen het seizoen ervoor topscorer met 23 goals, moest in het betaald voetbal alles nog bewijzen. Westerhof achtte het wijs om voor deze eerste serieuze wedstrijd nog de voorkeur te geven aan Harris Huizingh.

Op de bank dokterde Bombarda snode plannen uit. In de eerste helft zag hij Huizingh twee kopballen missen. De aanvaller wachtte op zijn kans. Toen die zich aandiende, greep hij hem met beide handen aan. Twee minuten nadat hij in het veld kwam voor Marcel Boudesteyn, lag de bal al tegen de touwen. Het was een voorzet van Dick Schreuder die de spits in staat stelde om de bal uiterst precies langs de Emmer doelman Theo Migchelsen te schieten. Meer treffers kregen de 3850 toeschouwers niet te zien, hoewel René Grummel (paal) en Jan de Jonge de gelijkmaker nog op hun pantoffel hadden.

Clubtopscorer Michel van Oostrum

Twee jaar later zaten beide clubs opnieuw bij elkaar in de poule. In die augustusmaand van het jaar 1996 werd de wereld opgeschrikt door de grootste en meest macabere zeden- en moordzaak uit de Belgische geschiedenis. Op de dag dat Marc Dutroux in de boeien werd geslagen, zette FC Emmen zich schrap voor de thuiswedstrijd tegen FC Groningen. De Drentse oefenmeester Azing Griever kende vooraf flink wat kopzorgen, want met Eric van Veldhuizen, Martin Drent en Tony Alberda miste de oud-keeper van FC Groningen bijna zijn complete voorhoede. Wél had hij de beschikking over clubtopscorer Michel van Oostrum. Die maakte op die 17de augustus 1996 zijn naam en faam helemaal waar.

Het begon met een strak ingeschoten strafschop van de Amsterdamse goaltjesdief, die drie keer de roos zou raken. Vooral de 3-1 was een doelpunt om in te lijsten. Bediend door uitblinker Mika Nurmela kegelde Van Oostrum de bal vallend en met een halve omhaal in het Groningse doel. ,,Ik hoorde dat hij er lekker in zat’’, zei de spits na afloop met een lach van oor tot oor. Hij had niets gezien.

Sportieve zorgen

FC Emmen won met 4-2 van de op dat moment in sportieve zorgen verkerende Trots van het Noorden. Verslaggever Jan Mennega ontdekte toch nog een lichtpuntje. De 18-jarige Sergio Ommel, het jaar ervoor nog topscorer van de landelijke A-jeugd, maakte zijn debuut. Wat hij deed oogde sierlijk en hij speelde heel doelgericht, aldus de ooggetuigen in die tijd. Toch was het geen oplossing voor de aanvallende problemen van FC Groningen, waar Mariano Bombarda was vertrokken naar FC Metz, Harris Huizing in de lappenmand lag en Romano Sion ook slechts half fit was.

Twee maanden later, op 27 november 1996 om precies te zijn, had FC Groningen de zaakjes beter voor elkaar. Opnieuw ging de reis naar eerstedivisionist Emmen, deze keer voor een knockoutwedstrijd. Een opvallende naam in de gelederen van de Groningers: Mariano Bombarda! De topscorer kon niet aarden in het Frankrijk en keerde na zeven wedstrijden en één goal terug op het oude nest.

Aan de ketting

Het verlangen naar een doelpunt was groot. Toen FC Groningen een strafschop kreeg, was Bombarda er als de kippen bij om de bal voor zich op te eisen bij de vaste penaltyspecialist Raymond Atteveld. Die werkte mee, waarop de Argentijn gedecideerd raak schoot. Toen Mathias Rosén er vlak voor rust ook nog 0-2 van maakte, waren de verhoudingen in het Noorden hersteld. De 4500 toeschouwers op de Meerdijk zagen hun eigen topscorer Michel van Oostrum deze keer bij Atteveld en Jan Veenhof aan de ketting liggen, waardoor FC Groningen uiteindelijk met een simpele 3-0 zege huiswaarts kon keren.

De vierde keer dat FC Emmen en FC Groningen elkaar troffen voor de beker was op 11 augustus 1998 . Het was de dag dat Tour-winnaar Marco Pantani in Eelde op het vliegtuig stapte, nadat de Italiaan een geweldige show had weggegeven tijdens de Profronde van Surhuisterveen. Niet alleen Pantani had er zin in, ook FC Groningen was op schot. In het Oosterpark lieten de Groningers met 7-0 geen spaan heel van de Drenten. René Grummel miste in de openingsfase nog een strafschop voor FC Emmen. ,,Maar anders was het 7-1 of 8-1 geworden’’, merkte Emmen-trainer Azing Griever droogjes op. Hij vroeg na afloop de videoband op bij verslaggever Leo Oldenburger om de volgende dag enkele van zijn mannen met de pijnlijke beelden te confronteren tijdens bijltjesdag op de Meerdijk. Bij FC Groningen was het vooral de ongrijpbare Braziliaan Magno die de show stal met in de tweede helft drie treffers binnen zeven minuten. Het was dat hij een publiekswissel kreeg, anders waren er waarschijnlijk dubbele cijfers op het scorebord gekomen.

Breekpunt

Op 6 november 2002 kwamen FC Emmen en FC Groningen elkaar voor het laatst tegen in de beker. Net als deze dinsdagavond speelde FC Emmen thuis. Het was de wedstrijd tussen de koploper van de eerste divisie en de hekkensluiter van de eredivisie. Het was ook het duel tussen de voormalige FC Emmen-assistent Ron Jans en zijn oude leermeester Hennie Spijkerman. De rode kaart van Emmen-spits Donny de Groot, die buiten zinnen raakte en woest op de voet van zijn Groningse tegenstander Ignacio Tuhuteru sprong, vormde het breekpunt in de wedstrijd. De Groningers hadden weinig te duchten van FC Emmen, hoewel de Drentse doelman Barry Ditewig niet heel veel te doen kreeg. De numerieke meerderheid kwam pas een kwartier voor tijd tot uitdrukking in de score. Joost Broerse haalde van afstand uit. Een voltreffer.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
FC Groningen
FC Emmen