In huize Van Kaam in Delfzijl hebben ze de laatste tijd veel te vieren. Maakte jongste zoon Joël eerder dit seizoen zijn debuut in de eredivisie, zaterdag tekende de oudste voor zijn eerste doelpunt in het betaald voetbal.

Hij keek er al tijden reikhalzend naar uit. Als verbindingsspeler tussen de verdediging en de aanval van FC Groningen maakte Daniël van Kaam (20) zijn status als onbetwiste basisspeler al waar sinds hij eind 2019 een vaste plek veroverde in het keurkorps van trainer Danny Buijs. Zijn grote wens was om ook aanvallend wat meer zijn stempel te drukken, zoals hij dat ook deed in de jeugd bij de noordelijke voetbaltrots.

Raar doelpunt

De aanvalsaspiraties van de middenvelder uit Delfzijl konden het best worden bezegeld met een doelpunt. Aanvankelijk dacht Van Kaam op 31 oktober al zijn eerste treffer achter zijn naam te krijgen, alleen zat tegen VVV-Venlo de VAR hem nog in de weg. Tegen RKC Waalwijk was het zaterdagavond wel raak.

Het was een raar doelpunt. Het begon met een tikkie terug van tegenstander Said Bakari. Van Kaam was attent, liep door op doelman Kostas Lamprou, die uitkwam en de bal tegen het scheenbeen van de Groninger schopte. Die kreeg hem vervolgens uit de kluts weer mee, waarna het een koud kunstje was om de 2-0 binnen te tikken.

Het mocht dan een beetje een lucky zijn, de vreugde was er niet minder om. ,,Deze keer ging de VAR ook weer kijken, dus ik begon wel een beetje te twijfelen aan mezelf’’, zegt de nummer 26 met een lach. ,,Heb ik hem dan met mijn hand geraakt, vroeg ik me af? Of heb ik iemand getrapt? Maar nee, hij telde gelukkig gewoon. Een goal maken geeft het lekkerste gevoel dat je kunt hebben. En als het dan ook nog je eerste is...’’

Vrij belabberde wedstrijd

Het maakte heel de wedstrijd, die vrij belabberd was van de zijde van FC Groningen, voor Van Kaam in ieder geval weer goed. ,,Vooral in de eerste helft ging het moeizaam tegen RKC, zeker als je het afzet tegen de voorgaande wedstrijden’’, concludeert Van Kaam ,,Toen kwamen we veel gemakkelijker in de volgende fase op het veld. Nu bleven we vooral rondtikken rond onze eigen zestien. We kwamen geen station verder, hadden geen dreiging naar voren. Gelukkig pakten we het in de tweede helft weer goed op.’’

Eigenlijk is het nauwelijks voor te stellen dat de oudste van de broertjes Van Kaam nog maar twintig jaar is. Gevoelsmatig lijkt hij al jaren mee te spelen in het eerste. Hij geldt als een zekerheidje voor Buijs. ,,Voor de buitenwereld lijkt mijn ontwikkeling misschien heel snel te gaan, maar ik heb altijd geweten dat ik het kon. Dat moet je ook wel van jezelf verwachten denk ik, anders kan je het op het veld ook niet laten zien. Misschien wil ik soms zelfs wel te snel. Gelukkig hebben we de trainers die me daarin wel afremmen.’’

Hij ziet ook nog genoeg verbeterpunten voor zichzelf. ,,Ik kan mijn kijkgedrag op het veld nog wel verbeteren, moet beter leren inschatten wanneer ik risico’s kan nemen en wanneer ik het spel moet versnellen. Op het veld ben ik soms zo bezig met de zaken direct om me heen, dat ik dat overzicht met eventuele verre opties niet direct heb. Ik kijk wel eens wedstrijden terug van bijvoorbeeld Xavi en Iniesta om te zien hoe zij dat deden. Dat zijn mooie voorbeelden voor mij.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
FC Groningen