Esmee Visser na de winst op de 3 kilometer tijdens het EK.

Flink versterkt Team IKO met handvol medaillekandidaten op weg Beijing 2022: 'Wij gaan voor een gouden plak!'

Esmee Visser na de winst op de 3 kilometer tijdens het EK. Foto: Sem van der Wal

Levert het Groningse Team IKO over een kleine twee jaar vier of vijf medaillekandidaten voor de Olympische winterspelen? Het zou zo maar kunnen, nu sinds enkele weken ook Esmee Visser en Melissa Wijfje onder contract staan bij de schaatsploeg van de broers Martin en Erwin ten Hove. ,,Wij beschouwen ons nog als een startup, maar wij gaan in Beijing wel voor een gouden plak.’’

Terwijl de rookpluimen van de transferoorlog in de schaatswereld langzaam verdwijnen, bereidt Team IKO zich in alle rust en vrede voor op de komende schaatswinter. Er staan intussen alweer twee sessies per dag op het programma. Donderdagochtend verzamelde het team zich in Zuidwest-Friesland voor een training op de skeelerbaan van Sint Nicolaasga.

Martin en Erwin ten Hove willen wel iets over de actualiteit kwijt: ,,In het verleden maakten we zoiets mee met ploegen als Spaar Select en DSB. Dit kwam tamelijk onverwacht en we waren er ook verbaasd over.’’

Voor de goede orde: het gaat over het vertrek van Kjeld Nuis bij Jumbo-Visma en de directe tegenzet van teambaas Jac. Orie door de twee aanstaande trainingsmaatjes van Nuis – Kai Verbij en Dai Dai Ntab – weg te kapen bij zijn nieuwe werkgever, Team Reggeborgh. Waarmee de toon is gezet.

,,Wij hopen niet dat dit een trend wordt’’, stellen de broers. ,,Competitie moet er zijn, dat is een feit, maar in de schaatswereld gold tot nu toe een gentlemen’s agreement dat je rijders onder contract niet weghaalt bij elkaar. Kijk, voetbalteams komen elkaar tweemaal per seizoen tegen, schaatsers delen het hele jaar door dezelfde banen, ze doen aan dezelfde wedstrijden mee en we leven heel dicht op elkaar. Dit is niet goed voor de verhoudingen. Wij zijn in ieder geval blij dat wij hierbuiten zijn gebleven.’’

Steelse blikken

Toch is er voldoende aanleiding voor de concurrentie met steelse blikken naar Team IKO te kijken. De ploegleiding hengelde vorige maand twee goudhaantjes binnen: olympisch kampioene Esmee Visser en Melissa Wijfje, een van de revelaties van vorig seizoen. Rammelde ook hier de geldbuidel?

Martin ten Hove (MtH): ,,Wij zijn met Team IKO heel bescheiden begonnen, met Marije Joling en een aantal talenten, en we zien onszelf qua ploeg nog steeds als een startend team. In onze filosofie gaan wij uit van een groeimodel, zo spraken wij dit ook af met al onze sponsoren. Elk seizoen een stapje verder en in dat proces kwamen Esmee en Melissa op ons pad.’’

Erwin ten Hove (EtH): ,,Esmee kennen wij al langer en haar ploeg stopte. Martin en ik kwamen tot de conclusie dat zij heel goed bij ons zou passen, omdat we onder andere ook Jan Blokhuijsen in het team hebben. Met Melissa erbij konden we opeens een stevig blok allrounders vormen op weg naar de Olympische Winterspelen.’’

EtH: ,,Wij denken trouwens niet alleen aan de Winterspelen, hoor. Er staan dit seizoen een paar interessante wedstrijden op het programma, zoals het EK in Heerenveen en de WK afstanden op de olympische baan van Beijing. Als het tenminste allemaal doorgaat. Schaatsen in een leeg Thialf zou niet leuk zijn.’’

Onzekerheid over zomerijs

Voor wat betreft het eerste trainingsblok van zeven weken, tot eind juni, voorzien de broers Ten Hove niet veel problemen.

MtH: ,,Dit blok bestaat in hoofdzaak uit fietsen, skeeleren, hardlopen, kracht- en sprinttraining. Er wordt gezorgd voor goede hygiëne en de anderhalve meter afstand. Voor schaatsers is dat allemaal goed te doen. In het CTO in Heerenveen regelt NOC-NSF prima werkomstandigheden. Fietsen gaat zonder problemen, skeeleren ook.’’

De ploegleiders van Team IKO hebben er geen idee van of ze in juli de beschikking krijgen over zomerijs.

EtH: ,,Normaal trainen we dan twee weken in Thialf of in Inzell, maar reizen is nu sowieso geen optie. Als het kan, blijven we gewoon in Heerenveen. Lekker dichtbij, de meeste rijders wonen daar ook.’’

De schaatswereld kende het geluk dat het seizoen eindigde juist op het moment dat de coronacrisis in zijn volle omvang uitbrak. Daardoor kon Jorien ter Mors tijdens het WK sprint in Hamar haar kwakkelseizoen (knieblessure) nog net afsluiten met een bronzen plak op de 1.000 meter.

MtH: ,,Jorien ging zo met een goed gevoel op vakantie. Los van deze blessure kijken we trouwens terug op een uitstekend seizoen. Hoogtepunt was het NK allround en sprint in Heerenveen met titels voor Jan Blokhuijsen en Letitia de Jong en in totaal 13 podiumplekken. Lennert Velema draaide eveneens een goed jaar. Hij reed alle World Cups, maar kent de pech dat hij op zijn afstanden moet opboksen tegen drie absolute toppers: Nuis, Verbij en Thomas Krol.’’

Tegen grootmachten aanschurken

Met Ter Mors, Blokhuijsen, De Jong, Velema en de nieuwkomers Visser en Wijfje telt Team IKO wie weet 4 of 5 rijders, die om eremetaal kunnen strijden in Beijing (4-20 februari 2022). Daarmee schurkt het team steeds nadrukkelijker tegen de heersende grootmachten Jumbo-Visma en Team Reggeborgh aan.

,,Desondanks beschouwen wij ons nog altijd als een startup als je kijkt naar de financiële mogelijkheden, de faciliteiten en de buitenlandse trainingskampen van andere teams. Qua resultaten spreken we echter een woordje mee. Normaal gesproken blijven de namen die je noemt aan onze ploeg verbonden, tenzij er vreemde dingen gebeuren. En dan begrijp je dat wij over anderhalf jaar zeker voor olympisch goud gaan. Dat is absoluut ons doel!’’

menu